2018/2019 MYANMAR

Dag 1 Bangkok

De regen stroomt over de kale klei-akkers als vliegveld Munster opdoemt. Het is alsof je in een verlaten parallel universum arriveert, het vliegveld is nagenoeg uitgestorven. Het zal niet toevallig zijn dat juist hier twee dametjes met de bijbel staan want de depressie is hier overal voelbaar. Langzaam verzamelen er zich wat medepassagiers waarmee we snel de leegte verlaten om in Frankfurt weer in de bewoonde wereld aan te komen.

Met de A380, het grootste passagiersvliegtuig ter wereld, verlaten we Duitsland met de Lufthansa in kerststemming. Het diner voor vanavond is gans met rode kool, geserveerd door stewardessen met kerstmutsen.

Dag 2 Mandalay

In Bangkok stappen we over op de vlucht naar Mandalay, Myanmar. Daar is het alweer donker als we arriveren. Het is nog een uurtje rijden vanaf het vliegveld in donker Mandalay. In de stad aangekomen doemen er twee vrachtwagens op met een olifant als passagier. Het is volle maan geweest dus ergens zullen ze wel het onderwerp van aanbidding of viering zijn geweest.

Als we in het hotel aangekomen zijn willen we nog een hapje eten maar hier zijn ze helemaal in de ban van kerstavond. Het kerstbuffet staat klaar maar gelukkig mogen deze vermoeide reizigers ook iets simpels a la carte bestellen. Er staat een kerstkoor te zingen dat zo ongelooflijk vals zingt dat het pijn aan de oren doet. Gelukkig zijn ze na twee liedjes net klaar. Maar we hebben te vroeg gejuicht. Er moet ook nog een marionettentheater een optreden doen met zeer luide gamelan gerammel. We moeten met de vingers in de oren bestellen. We zijn de serveerster eeuwig dankbaar als ze meldt dat we ook op het dakterras kunnen eten waar ze zowaar een zwembadje met uitzicht op de stad hebben. Dat is een relaxte kerstavond die er meer op lijkt.

Dag 3 Mandalay

Een heerlijk zonnetje doet de gedachten aan kerst in het natte druilerige Nederland volledig vergeten en we gaan blij op pad. We wandelen rond de gracht van het koninklijk paleis waar er pogingen gedaan worden tot enige vorm van kerstversiering. Maar de deadline gaat vandaag niet gehaald worden.

Bij de poort van het ommuurde paleis dient er een ticket gekocht te worden en tevens een paspoort achtergelaten. Om een onduidelijke bureaucratische reden maar in elk geval om het mannetje die de paspoorten moet bewaren een baantje te garanderen. Het paleis is er niet minder mooi om. Prachtige houten constructies met gouden pagode daken maken het tot een juweel. Iedereen loopt hier rond met klodders vermalen boomschors op het gezicht, ter bescherming van de huid om niet te bruin te worden, een idioot gezicht alsof men permanent carnaval viert.

Na het paleis lopen we richting Mandalay Hill maar aan de voet valt ons oog op de Kuthodan tempel waar meer dan 700 stenen tafelen met daarop een pagina uit de Tripitaka onder een eigen pagode staan, een waar bos van pagodes vormend. Een mooie boeddha met gouden oren als van kant kijkt goedkeurend toe. Daarna laten we ons in een taxi de heuvel oprijden om de prachtige Su Taung Pyi pagode te bekijken met haar mooie mozaïeken muren.

In ons hotel is het folkloristisch gerammel weer begonnen maar we weten nu hoe te ontsnappen naar het heerlijke dakterras voor een heerlijke maaltijd.

Dag 4 Mandalay – Amarapura – Ava

Een vroeg ontbijt want er staat een taxi voor de deur om ons langs de highlights van Mandalay te vervoeren. We beginnen met een boeddha museum in een prachtige oude tempel voor we ons met veel andere toeristen opstellen in het Mahagandayon klooster in Amarapura waar de jonge monniken in de rij gaan staan met hun etenskom. Daarna gaan ze in het gelid de eetzaal binnen die helemaal donkerrood kleurt. Als de voedertijd bezig is gaan wij al weer op weg naar de rivier waar we met een bootje oversteken naar Ava. Stoer willen we gaan lopen om de eindeloze rij paardenkarren te ontlopen maar we worden vriendelijk uitgelachen, ze weten dat het te ver is om te lopen. Dus na 10 minuten toch maar braaf in een paardenkar want het blijkt geen toeristenval maar gewoon een zeer handige service om alle locaties te bezoeken.

We bekijken een mooie houten tempel, de Bagaya Kayung en daarna een pagode met mooie oude boeddha’s. Dan verder langs een afgesloten toren om te eindigen bij Mahar Aungmye Bonzan, een oude tempel waar wij de monniken fotograferen en zij met ons op de foto willen.

Als we de rivier weer overgestoken zijn rijden we naar Sagaing Hill waar in de U Min Thone Sel pagode de boeddha’s in het gelid langs de lange muur staan. Verder op de heuvel nog een kitscherige tempel tot besluit met boeddha’s met flikkerende kerstverlichting voor we de excursie afsluiten met de houten U-Bein brug in Amarapura waar half Mandalay over paradeert in afwachting van de zonsondergang. Wij wachten die niet af, we kijken nog even bij de bootjes bij het meer waar een huwelijksfotograaf romantische plaatjes probeert te schieten voor we onszelf, om bij te komen van de overweldigende indrukken, te trakteren op een biertje met springrolls op het hotelterras.

Dag 5 Mandalay – Mingun

Vakantie is hard werken want we moeten weer vroeg op. Om 8.15 minuten moeten we de taxi in die ons naar de rivier brengt waar de boten naar Mingun om 9.00 vertrekken. Het is nog behoorlijk fris op de vroege ochtend en het duurt even voor de zon alles tot aangename temperaturen heeft opgewarmd. Mingun is helemaal klaar voor de toeristenboten, overal worden stofjes en andere souvenirs aangeboden.

Een grote berg bakstenen met fikse aardbevingsscheuren vormt de nooit afgebouwde Mingun Paya Stupa en wat verder langs de weg staat een enorme bronzen klok waar iedereen even met een houten paal op moet slaan. Maar de Hsinbyume Paya is het juweeltje van Mingun. Een hagelwitte pagode met rondom erkertjes met beelden en een hoge trap naar boven. Het wit is zo fel in de zon dat het moeite kost om naar het gebouw te kijken. Om 12.30 gaat de toeristenvloot weer terug naar Mandalay.

‘s Middags lopen we nog een rondje in de buurt van ons hotel langs de in het stof hangende straat van de meubelmakers. Geen bouwpakketten van de IKEA maar alles handgemaakt, geschuurd en gelakt. In de pauzes kunnen ze naar de eetstalletjes die overal staan met alle mogelijke variëteiten voedsel. Maar de beste kok is toch echt te vinden in ons hotel. Hij of zij mag ons ‘s avonds weer verwachten op het dakterras bij het zwembad.

Dag 6 Bagan

De OK express verschijnt iets later dan afgesproken maar na een rustige rit door het landschap waar je altijd wel ergens een pagode ziet zijn we toch mooi op tijd in Bagan. De eerste rit van 5 uur of langer zit er op. Vanwege de jaarwisseling gaan we eerst aan de slag om vervoer en accommodatie voor de komende dagen te regelen. We vinden een chique onderkomen, iets wat we ook al hier in Bagan hebben. Redelijk aan de prijs maar het vervoer is daarentegen weer heel goedkoop. Voor tussen de 70 en 100 euro heb je hier een luxe kamer met alles er op en er aan.

Na een hele dag in een busje gezeten te hebben lopen we kort een rondje door “new” Bagan en regelen, als we tuk-tuks zien staan, ook een mannetje voor morgen want we hebben geen zin in geschuif op een elektrische scooter over zandwegen, noch aan een dichte taxi. Voor 15 euro rijdt hij ons morgen de hele dag rond.

In het restaurant kijken ze wat verbaasd als de rugzak toeristen een tafeltje uitzoeken maar wij hebben zin aan een heerlijke maaltijd met een lekker glaasje wijn. Ter verpozing zijn er daarna nog de geneugten van het filmkanaal op de flatscreen maar een stuiptrekking van het oude regime zorgt er toch voor dat die om 12 uur op de stand-by stand gaat want er moet wel geslapen worden.

Dag 7 Bagan

Even het ontbijtje naar binnen werken en dan over tot het echte werk, een deel van de 3000 tempels van Bagan bezoeken vóór zonsondergang. We hebben een tuk-tuk cabrio tot onze beschikking en daarna is het tempel in, tempel uit, schoenen uit, schoenen aan. De tempels zijn allemaal prachtig, met hun eigen karakteristiek en specifieke boeddha’s al dan niet met nog een eigen binnen-circuitje van nog meer boeddha’s en muurschilderingen. Maar het bijzondere is toch wel de hoeveelheid tempels aanwezig in het landschap, overal waar je kijkt steken torentjes boven het landschap uit.

Na de middag gaat de cabrio dicht om geen zonnesteek op te lopen en rijgen wij de tempels aaneen tot we de chauffeur aan het eind van de middag vertellen dat hij voor ons niet op de zonsondergang hoeft te wachten. De beelden zijn vandaag zo overweldigend geweest dat er niet meer bij kunnen.

In het hotel wassen we het stof weg, prepareren ons op een vroeg vertrek naar het Inle meer morgen. Maar de buren willen niet meewerken aan een goede nachtrust, ze hebben knallende ruzie en we hopen dat het niet eindigt in moord.

Dag 8 Nyaungshwe

Het zou verboden moeten worden tijdens vakanties maar de wekker gaat weer eens om 6 zes uur af omdat wij ergens tussen 7 en 8 uur opgepikt worden door een mini-van en natuurlijk blijkt dat uiteindelijk pas 10 over 8. We moeten nog een bosje Portugese grietjes ophalen die een paar dagen Myanmar, een paar dagen Vietnam en een paar dagen Cambodja “doen” en daarna gaan we richting het Inle meer. In de aanloop naar Kalaw moet er door het busje nog flink geklommen worden. Overal zijn ze bezig om de weg flink te moderniseren maar dat is voor de reiziger van de toekomst en niet voor die van vandaag. Toch komen we mooi op tijd aan om ons daar in Nyaungshwe in een hotel met een chique uitstraling te installeren voor de aanstaande jaarwisseling.

Als we onze aankomst vieren met een boeuf bourguignon in het restaurant staat het een minuut later voor onze neus; haute cuisine fast food.

Dag 9 Nyaungshwe – Inle meer – Thaung Thut

Om 8 uur ligt er een longboat bij de aanlegsteiger van ons hotel waarmee we het Inle meer mee op kunnen. De zon is nog niet echt krachtig dus wikkelen we ons het eerste uur in dekens om het niet te koud te krijgen. Er is een markt aan de zuidkant van het meer dus dat is eerst anderhalf uur varen naar Thaung Thut maar er is op het meer al zoveel te zien dat de camera’s full-time aan het werk moeten. Prachtige huizen op palen en al het dagelijks leven er omheen, het intensieve bootverkeer, de vissers.

In Thaung Thut zijn leden van etnische minderheden de berg af gekomen voor de markt, voornamelijk in het zwart gekleed met een kleurige doek om het hoofd gewikkeld. Bij onze aankomst loopt de markt alweer op zijn eind dus het inpakken is in volle gang maar er is altijd tijd voor een Burmees sigaartje. Vanaf de markt loopt er een overdekte gang de berg op richting een bos stupa’s die sereen met hun belletjes klingelen. Van bovenaf hebben we een prachtig uitzicht over het waterrijke gebied.

Weer beneden gaan we met de boot langs een weverij, een sigarenmaker, zilversmeden en zien we ook nog een aantal opgeprikte “longnecks” die als locale curiosa poseren naast een winkeltje.

Wat echt de moeite waard is zijn de gouden stupa’s van de Shwe Inn Thein Paya in Inthein. Ze knallen je tegemoet tegen de strakblauwe lucht. We bezoeken nog een klooster, varen door de tuinen op het water en zien vissers met hun benen peddelen met een roeispaan maar wat echt indruk maakt is de onafgebroken levendigheid in de dorpen midden op het water. Het traditionele leven dat op het meer doorgaat zoals het waarschijnlijk al eeuwen doet. Er zijn slechtere manieren te bedenken om de laatste dag van het jaar te vieren.

In het hotel hebben ze daarom een speciaal menu, maar om de verschillende bestellingen gelijktijdig op tafel te krijgen blijkt nog wel een dingetje. En we moeten vooral niet vergeten om rond middernacht op het dak te zijn want dan gaan ze ballonnen oplaten. Deze festiviteit loopt uit op een jammerlijke mislukking als twee bij de plaatselijke chinees gescoorde picachu ballonnen geen meter omhoog komen en bijna in de brand vliegen. We moeten en doen met wat vuurwerk in de omgeving maar 2019 is er niettemin om begonnen.

Dag 10 Nyaungshwe

Lekker met rust ontbijten is een goed begin van het nieuwe jaar, maar het dwingt ons al snel tot nog meer rust want morgen vertrekken naar Yangon gaat niet lukken want de bus is volgeboekt en alle vluchten ook. Het plan de campagne dient omgegooid te worden, we gaan hier nog een dagje langer blijven, maar dat is geen straf. We gaan morgen gewoon weer het Inle meer op en doen vandaag geen klap. Ja, even een rondje door het dorp en wat proviand inslaan voor de busreis van donderdag.

‘s Middags aan het werk om wat hotels te boeken voor de komende week op de diverse terrassen van ons hotel. We vinden zowel ons plekje in Yangon als een hotel voor een paar daagjes strand.

De prijzen in het restaurant zijn vandaag weer op het normale niveau teruggekeerd, wat blijft is het gevoel in een kindercrèche beland te zijn, overal om ons heen zitten jonge gezinnen met veel kinderen, Het lijkt een nieuwe yuppen mode.

Dag 11 Nyaungshwe – Samkar

Opnieuw tussen de met hun benen peddelende vissers door om het Inle meer over te steken. Drie uur duurt de tocht naar Samkar waar oude en nieuwe stoepa’s verzonken in het water liggen wat zorgt voor een surrealistisch plaatje. Ook de Thar Kong Pagoda is het bezoek meer dan waard. Met hoe kan het ook anders opnieuw een prachtige collectie stoepa’s en een heel mooie kitscherige boeddha. Op weg naar en van Samkar werken we ook nog de laatste serie ambachten af. Op verbluffend eenvoudige wijze zien we een pot voor onze ogen gekleid worden. Het stoken van de sake is een wat langer proces maar het resultaat is prima.

De zon brandt vandaag ongenadig dus de jassen en dekens moeten bescherming bieden in de boot tijdens de lange terugtocht maar het voorhoofd kleurt al gevaarlijk rood.

De maaltijd genieten we weer in de kindercrèche en omdat we dit zo dapper doorstaan ontvangen we een drankje van het huis. Nog even langs de receptie om alle geneugten van de afgelopen dagen af te rekenen voor we ons in ons op een houten plateau gelegen bed begeven.

Dag 12 Yangon

Vroeger deden we het vaker, van die enorme busreizen. Tegenwoordig proberen we ze te voorkomen maar soms ontkom je er niet aan. Vandaag is zo’n dag. Net als bij onze vorige busreisjes in Myanmar zitten we weer keurig op tijd klaar bij de receptie en duurt het weer een uur voor we opgepikt worden. Dan overstappen op de grote bus, gelukkig een modern geval. Het kost eerst zes uur om de bergen uit te komen en dan nog eens zes uur via de snelweg om Yangon te bereiken. Het laatste gedeelte is het ergste als het al donker is geworden. Je nadert de stad maar weet niet precies wanneer. En de bus stopt om de haverklap om er mensen uit te laten. En als we dan eenmaal in de stad zijn staat de bus eindeloos vast in het verkeer waaruit we ook nog weer moeten zien te ontsnappen via een taxi. Pas om half elf zijn we in het hotel maar het restaurant in het Best Western is nog open dus we kunnen nog aanschuiven. Vanuit de hoogte ziet de buurt waarin het hotel staat er niet al te florissant uit, morgen gaan we het zien.

Dag 13 Yangon

Van de 10e verdieping naar de 4e verdieping voor een ontbijtje en daarna beginnen we onze stadswandeling door “downtown” op independance day. Dit betekent dat buurtbewoners hier en daar hun straat hebben afgezet zodat er onbekommerd gevoetbald kan worden.

We beginnen met het nemen van een kijkje in de Sule Paya, een grote boeddhistische tempel die midden op een grote rotonde ligt. Een monnik waar we even mee aan de klets raken wil heel graag weten hoe je het woord “atheïst” schrijft; we noteren het op de krant die hij zit te lezen.

In het naast gelegen park is iedereen aan het flaneren op deze vrije dag en zijn de koloniale gebouwen, zoals het stadhuis en het gerechtsgebouw te bewonderen. Als we verder door de buurt lopen zien we dat sommige gebouwen mooi gerestaureerd zijn terwijl andere gebouwen in deplorabele staat verkeren. In het moslim wijkje proberen we nog even de moskee binnen te komen maar tijdens het vrijdaggebed is dat voor vrouwen natuurlijk al helemaal geen optie. De even verderop gelegen synagoge zit dicht dus eindigen we de wandeling maar in ons levendige chinatown waar de boel vrijwel nooit op slot gaat.

‘s Avonds volgen we de ontwikkelingen rond tropische storm Pabuk die over Thailand trekt. Waarschijnlijk krijgen wij daar de komende dagen ook nog last van. Net nu we naar het strand willen/moeten (het hotel is al geboekt).

Dag 14 Yangon

De morgen gaat grotendeels voorbij met het checken van het nieuws omtrent Pabuk, zijn kracht, zijn route. Hij lijkt af te zwakken dus gaan we morgen toch maar richting het strand waar we dan waarschijnlijk de zware regens op onze kop krijgen maar misschien valt het mee.

Wij doen in elk geval devoot ons best in een urenlange sessie in de fantastische Shwedagon Paya, de grote gouden pagode van Yangon. Helaas staat de pagode zelf volledig in de steigers maar in alle tientallen tempels om de pagode gaat de aanbidding onverdroten voort. In alle hoeken en gaten staan boeddha’s, wordt er gemediteerd en flitsen er overal monniken voorbij. Overal is het goud dat er blinkt en zo niet dan is het zilver. En waar wij onze best doen om mooie plaatjes te schieten zijn we ook zelf vaak het doelwit om op de gevoelige plaat vastgelegd te worden.

Na al deze pracht en praal wandelen we terug naar het hotel voor wat koud bier ter afkoeling.

Dag 15 Ngwe Saung Beach

Om 9 uur komt onze man van 150 dollar voorrijden voor de bijna 6 uur durende rit naar Ngwe Saung Beach. Het duurt weer een uur om Yangon uit te komen en het smalle weggetje na Pathein schiet ook niet echt op maar dan wacht hetgeen in de buurt moet komen van het paradijsje. Het “resort” heeft wat ouderwets aandoende kamers maar wel met alle voorzieningen en het strand is fantastisch. Heerlijk fijn zand, een warme kalme zee gelegen tegen een rand van palmbomen. Het staartje van Pabuk wordt de komende twee dagen verwacht dus wij duiken meteen de zee in en genieten van een spectaculaire zonsondergang want voor de komende 2 dagen zijn de verwachtingen grijs en nat.

Het restaurant in Emerald Sea Resort is een ander verhaal. Zo dicht aan zee blijkt de vis niet leverbaar en de seafood pizza als alternatief ook niet. Zalm uit een kwekerij of rivier ergens ver weg hebben ze wel. Ook het eeuwig en altijd aanwezige alternatief kan natuurlijk geserveerd worden; fried rice. Dat blijkt zelfs binnen 10 minuten voor je neus te kunnen staan. Als we graag gelijktijdig willen dineren en de zalm nog op zich laat wachten gaat de rijst terug naar de keuken en wachten we nog een half uur voor we het bestek ter hand kunnen nemen. De jongetjes in de bediening blijven zeer aardig en lief dus blijven we geduldig wachten.

Het filmkanaal doet het, ondanks twee stroomuitvallen, wel.

Dag 16 Ngwe Saung Beach

Het langverwachte staartje van Pabuk dient zich eindelijk aan en dat betekent een grijze dag maar de voorspelde regen blijft nog even uit dus gaan we met onze boeken lekker op een strandstoel liggen want het uitzicht op het weidse strand is er niet minder om.

Na de middag maken we een lange wandeling over het strand en ontdekken dat de krabben en minuscule schelpdiertjes hier artistieke ambities hebben, de eersten werpen zich op pointillistisch vormgegeven bloemfiguren van zand, de tweede groep creëert abstracte lijnpatronen in het natte zand.

Een grote groep vissers sleept een enorm net naar de waterkant en legt dit helemaal in positie zodat het systematisch in de boot gevouwen kan worden.

‘s Avonds komt eindelijk de regen maar een echte naam mag het niet hebben. Wij doen een nieuwe poging bij het restaurant, vanmiddag hebben we op tijd een visje besteld. Maar zonder goede kok is het resultaat povertjes. Het wordt nog maar eens duidelijk dat je hier maar beter voor de simpel gebakken rijst kunt gaan. Erg jammer op een fantastische strandlocatie.

Dag 17 Ngwe Saung Beach

Pabuk heeft zich voorgenomen om in ieder geval één stranddag te verpesten en daarom regent het de hele dag, soms redelijk hard. Het hotel heeft DVD’s ter beschikking maar die haperen dusdanig dat het meer lijkt dat je naar een diashow zit te kijken. Het filmkanaal doet het gelukkig wel en ook het internet is prima dus we maken er het beste van. Pas om vijf uur is het even droog en kunnen we een wandeling langs het strand maken en prachtige luchten zien waar het licht tussen de wolken door probeert te prikken.

Onze verwachtingen van het restaurant hebben we naar beneden bijgesteld en met het bestellen van de simpelste maaltijden gaat het net goed. De jongetjes en meisjes die hier werken blijven op hun manier hun best doen, maar niemand neemt ergens verantwoordelijkheid voor en zo zie je dit mooie hotel onder je ogen aftakelen.

Dag 18 Ngwe Saung Beach

De zon moet even wennen aan het feit dat hij weer aan de bak moet, pas na de middag lukt het om alle wolken weg te sturen. De zee is als een spiegel en het water heerlijk. We kruipen met onze boeken op de strandstoelen en laten de weinige beweging op het strand aan ons voorbijtrekken. Op het zand is de krabbengemeenschap ondertussen wel in vol bedrijf.

Aan het eind van de middag halen we de camera’s om toch wat plaatjes te schieten; de vissers die er op uit trekken of de bromfietsen die het enorm brede strand als snelweg gebruiken. Daarna nog eenmaal volhouden in het middelmatige restaurant. Ook moeten we bij de receptie nog even stennis schoppen omdat ze, ondanks ons verzoek om stoelen voorin een bus, op de proppen komen met plaatsen helemaal achterin. Er wordt even gebeld…

Dag 19 Yangon

Vandaag wacht de “toeristenbus” op ons. Waarschijnlijk een bus die de stedelingen voor een tripje heen en weer naar het strand brengt. Dit betekent een uitleg en toespraak van de bijrijder over pilletjes voor wagenziekte en kleffe kauwgum-pop op de monitor in de bus. Om 5 uur zijn we weer in Yangon maar dan volgt opnieuw de beruchte taxirit door een stad waar het verkeer overal muurvast staat.

In het Best Western krijgen we als terugkerende gast een “upgrade”. Een kamer op de 12e verdieping met geweldig uitzicht op de gouden pagode en als je wilt uitzicht op je partner die zit te poepen door het grote raam tussen slaapkamer en badkamer. Voor de privacy gevoelige gast is er wel gedacht aan een elektrisch rolgordijntje.

Na de lange reis vandaag hebben we niet de puf om ons weer in een taxi in het verkeer te begeven dus dineren we braaf in het hotel.

Dag 20 Münster/Osnabrück

Ook al zit je op de 12e, het straatlawaai maakt je toch vroeg wakker. Een lekker ontbijtje en dan nog een wandeling over de markten van downtown Yangon om afscheid te nemen van de monniken op hun bedelronde voor eten en de mierenhoop van andere activiteiten. De Kali tempel is natuurlijk helemaal Indiaas maar hier in Myanmar heeft ook Heer Boedhha een plekje gekregen. Zo houden we iedereen tevreden.

Na de middag pakken we een taxi naar het vliegveld om via Bangkok en Frankfurt op het wederom uitgestorven vliegveld van Münster/Osnabrück op zoek te gaan naar onze auto.

Bekijk meer foto’s hier: THE STATE VISITS – TRIBES

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.