2013/2014 ZUID CHINA

2013/2014 ZUID CHINA

DAG 1 – HONG KONG

Toen we in 1999 door een tyfoon weggeblazen werden uit Hong Kong schreef ik dat we ons bezoek ooit over moesten doen en nu is deze 2e poging aangebroken. Na een rustige vlucht worden we door een dame op het vliegveld in Hong Kong keurig voorgelicht hoe we het makkelijkste op onze bestemming komen en wat het ongekende gemak is van de Octopus kaart. Ze voegt er aan toe dat we het beste nu de bus kunnen nemen en laat die bus nou pal voor ons hotel stoppen.

De kitscherige entree doet meer aan een nachtclub denken dan een hotel maar de kamers zijn prima. Door de jetlag vallen we bijna om dus het is handig dat er een bed staat om even iets slaap in te halen. Pas aan het eind van de middag lopen we een rondje door de drukke straten waar men druk doende is een kerstsfeer te creëren. We eten in een simpel restaurantje voor we de jetlag verder te lijf gaan.

DAG 2 – HONG KONG

Tussen de met kerstmutsen en rendier geweitjes getooide Chinezen worstelen we ons richting “Times Square” waar nog grotere rendieren alla Disney bewegen tussen de kerstbomen. De ideale achtergrond voor de Chinezen om met hun smartphones duizenden foto’s te maken.

Bij de waterkant heeft de tijd echter stil gestaan. Bij een bouwproject worden nog steeds steigers van bamboe tot aan de hemel gebouwd en lijken de bouwvakkers meer op trapezewerkers in een circus.

We nemen de Star Ferry naar Kowloon aan de overkant zodat we van beide kanten kunnen genieten van de fantastische skylines van Hong Kong. Aan deze kant hebben ze ook de “walk of fame”, een Hollywood surrogaat, hier uiteraard met Chinese sterren. We vervolgen onze weg via Nathan Road waar we een tempel van binnen bekijken. De waarzeggers op straat beginnen hun werkzaamheden met kaarten trekkende parkieten en andere magische kunsten en voor de meer aardse geneugten is er een marktkraam met dildo’s en seksspeeltjes. Iedereen lijkt naar buiten gekomen te zijn op deze kerstavond en regelmatig staan we in de file op het trottoir.

Als het donker is gaan we terug naar de waterkant voor nog wat skyline foto’s samen met honderden Chinezen die hetzelfde van plan zijn.

Voor de avondmaaltijd is het even zoeken omdat ze overal uitgebreide kerstdiners op het menu hebben staan maar tegenover ons hotel kunnen we ook gewoon a la carte terecht.

DAG 3 – HONG KONG

Midden tussen de wolkenkrabbers op Statue Square wordt er vandaag getrouwd in een open lucht mis. Op de voetgangersbruggen hebben groepen vrouwen karton op de grond gelegd waar ze met zijn allen op zitten te picknicken. Hier en daar staat een geluidsinstallatie zodat er ook nog een dansje gemaakt kan worden. Waarom ze precies bij elkaar zitten is ons niet helemaal duidelijk. Is het een actie van hulporganisaties voor de vrouwen, werken ze zelf in de hulpverlening of hebben de dames van lichte zeden kerstvakantie?

Wij staan vandaag voornamelijk in lange rijen omdat we niet de enigen zijn met plannen. Velen met ons willen ook met de tramlift naar de Victoria Peak. Dus staan we een uur in de rij voor we kunnen genieten van het in smog gehulde uitzicht op Hong Kong.

Om de terugkeer in Hong Kong te vieren na 14 jaar willen we ook nog een keer naar Lamma eiland. Op de heenweg kunnen we zo in een bijna vertrekkende boot, maar als het eiland wel heel erg tegen blijkt te vallen, een viezige plek met alleen een lange rij visrestaurants, staat er weer een enorme rij voor de boot terug.

Als we terug lopen genieten we nog eens van het kleurspektakel op de hoogbouw voor we in het hotel pogingen gaan doen een onderkomen te boeken in Macau, wat niet eenvoudig is tijdens de kerstperiode.

DAG 4 – MACAU

Via ons ontbijtadresje in Hong Kong, de Starbucks, lopen we door naar de metro. Dan naar de pier om de boot te nemen naar Macau. We hebben een ticket voor 13.15 maar we blijken nog op de boot van 12.15 te passen dus dat scheelt mooi een uurtje wachten.

We vinden ons hotelletje (met zeer harde bedden) en uitzicht op in het raam hangende dooie kippen na enig speurwerk.

Als we onze spullen daar hebben gestald gaan we als eerste natuurlijk naar een Portugese pastelaria om helemaal in de mood te komen. Daarna beklimmen we net als honderden anderen de trappen naar de slechts als façade overgebleven Sao Paulo kathedraal.

Tussen de driftig fotograferende massa is een pasgetrouwd stelletje met hun fotograaf bezig aan de trouwreportage. Daarbij voorwendend dat ze het rijk alleen hebben maar het gezicht van de bruidegom laat al de eerste barstjes in een gelukkig huwelijk zien.

We klimmen verder naar boven naar het Fortaleza de Monte waar we een mooi uitzicht over de stad hebben. Macau is typisch Portugees gebleven en als er niet zoveel Chinezen rondliepen waande je je in Portugal. Bacalhao a braz als avondmaaltijd is dan ook niet vreemd.

DAG 5 – MACAU

In café Caravela kunnen we een broodje eten en een kop koffie drinken. Dan gaan we via het uitbundig versierde centrale plein op weg naar de casino’s om nog extremer licht- en ornament gebruik te zien. Het monstrueus bizarre Grande Lisboa spant de kroon in de vorm van een knipperende lotus, maar dan wel een hele hoge en dikke lotus. Om wat bij te komen van de edelkitsch wandelen we door de wijk Barra, wat helemaal Portugees aandoet met als uitzonderingen het huis van de Manderijn, een gerestaureerde stadsvilla en de drukbezochte Chinese tempel aan het water. Via de haven wandelen we terug.

’s Avonds, na een lekkere Carne é porco Alentjana doen we een deel van de route nog eens over voor de lichteffecten op de casino’s in het donker. We pakken een bus naar het nieuwe gedeelte van Macau waar een kopie van het Venetian uit Las Vegas staat. Projecties op de muren, balzalen om te gokken, artiesten die zorgen voor het vermaak en natuurlijk nepsneeuw op de grond voor de juiste kerststemming.

DAG 6 – KAIPING

We vangen de reis naar het moederland China voortvarend aan. Een bus naar het grensstation en dan meedrijven met de mensenmassa’s in de moderne ruimtes. Macau uit en China in. En dan beginnen de problemen. Geld pinnen lukt niet, we kunnen slechts de resten van ons geld uit Macau wisselen. Het is wel genoeg voor de bus naar Kaiping maar als we daar 2 uur later aankomen lukt het ook daar niet om te pinnen. Gelukkig is er net voor sluitingstijd een bank met behulpzame dames die hun uiterste best doen ons uit de brand te helpen. Maar veel meer dan onze cash euro’s omwisselen voor yen kunnen ze ook niet. En zo hebben we dus een groot probleem want zoveel cash hebben we niet bij ons dus op deze manier komen we niet ver. Buiten dat is iedereen super behulpzaam, ze wijzen ons een leuk hotel maar ook daar doen ze niet aan creditcards zoals overal in Kaiping. We hebben nog genoeg voor 1 dag vakantie, dat gaan we dus maar doen en dan zit er niets anders op dan maandag naar de grote stad Guangzhou te gaan voor noodmaatregelen.

Op straat regelen we bij een taxibusje ons tripje voor morgen langs de typische torens en bouwwerken van deze streek die sinds 2007 op de Unesco lijst van werelderfgoed staan en een zeer goed Engels sprekend meisje is ons zeer behulpzaam in de onderhandelingen met de taxichauffeur, anders kom je niet echt veel verder.

Hetzelfde gebeurt ons later in het restaurant als we een kaart met allemaal mooie Chinese tekens voorgeschoteld krijgen. Er moet iemand te hulp schieten om iets herkenbaars op ons bord te krijgen. Het is heerlijk en 5 keer goedkoper dan in Hong Kong.

DAG 7 – KAIPING

De bananen zijn zuur, de broodjes ketchup zoet, dus een erg fijn ontbijtje is het niet maar ons mannetje met zijn busje is stipt op tijd. We gaan op pad om de dorpen rond Kaiping te bezoeken waar vermogende immigranten aan het begin van de vorige eeuw bizarre betonnen torens lieten neerzetten. De minder vermogende toeristen kopen van hun laatste geld een toegangsbiljet voor 5 locaties.

De eerste is meteen de allermooiste met zijn in het landschap verspreidt liggende torens. We beklimmen er een aantal waar het meubilair nog in staat en de familiefoto’s aan de muur hangen. De Chinezen zijn zelf ook een dagje uit, het is overal gezellig druk.

Van het dorp Zili rijden we door naar de Li Gardens, vandaar naar het dorpje Majianglong waar de torens in een bamboebos staan. Nummer 4 doen we snel omdat we even de indruk krijgen dat we daar nog een los ticket moeten kopen maar achteraf blijkt het te gaan om een toeslag voor een bepaalde toren.

We eindigen in het stadje Chikan waar er prachtige huizen op hoge betonnen palen langs de rivier staan. Ook de rest van het stadje brengt je regelrecht terug naar ergens in het midden van de vorige eeuw met al zijn kleine winkeltjes en handeltjes.

’s Avonds komen we beter beslagen ten ijs in het restaurant. Op de tablet hebben we vertalingen van allerlei Chinese gerechten waardoor het bestellen een stuk eenvoudiger gaat.

DAG 8 – GUANGZHOU

De McDonalds moet ons redden voor het ontbijt want de broodjes van de Chinese bakker zin nog veel erger. Op het busstation kunnen we vrijwel meteen instappen en om 13.00 zijn we al in Guangzhou. We hebben een hotel gevonden op het midden in de stad gelegen rustige Shamian eiland en als we daar een geldautomaat proberen stromen de flapjes ons vrolijk tegemoet. We zijn weer rijk en als we even later in het hotel ook nog een vlucht voor 70 euro p.p. naar Hainan kunnen regelen liggen we weer helemaal op schema.

Aan het eind van de middag pakken we de metro naar de door Nederlandse architecten ontworpen Canton Tower en die is werkelijk spectaculair en heeft Guangzou een absoluut landmark gegeven. De gedraaide spiraal is van alle kanten bijzonder fotogeniek en als het donker wordt geeft het een lichtshow weg waar je uren naar kunt kijken. Op de grond wordt dit nog eens versterkt met verlichte watermuren.

Hoopvol gaan we eten in ons prachtige hotel maar dat blijkt het enige dat tegenvalt vandaag. Koud eten met dure biertjes.

DAG 9 – HAIKOU

Als we via de brug de relatieve rust van Shamian Island verlaten vallen we midden in de hectiek van de Qingping markt. Alles wat er groeit en bloeit is hier verkrijgbaar, van allerhande paddenstoelen tot gedroogde zeepaardjes en zeesterren. Ook voor een opgezet hert of een bakje gebakken rups kun je hier terecht.

Terug op Shamian Island merken we dat dit het decor is voor huwelijksreportages en mode shoots. Op elke hoek van de straat is een groepje druk doende. Bruidsparen voor op het dressoir, modellen voor de Vogue of voor de Zeeman folders. De modellen worden als Barbiepoppen aan en uitgekleed.

’s Middags halen we bij het hotel onze bagage op en maken een lange metrorit naar het vliegveld. Met een kort hopje zijn we een klein uur later in Haikou. Iets waar we met de trein 13 uur over zouden doen. De airport shuttle bus doet er langer over om het stadscentrum te bereiken dan het vliegtuig van Guangzou naar Haikou. Het kost even tijd voor we het Oscar hotel hebben gevonden en met al dat oponthoud gaan net alle restaurants en winkels voor onze neus dicht. Alleen in de KFC kunnen we om 23.00 ’s avonds nog net een patatje scoren hoewel ze ook daar al druk met de bezem in de weer zijn. Voor het sluiten van de avondmarkt bemachtigen we nog net wat amandelen en pistache noten en een flesje Chinese wijn om in onze riante kamer in het Oscar hotel een uur later toch nog feestelijk 2014 in te luiden.

DAG 10 – HAIKOU

Het Oscar hotel heeft zowaar toast en koffie als ontbijt dus gesterkt dompelen we ons weer onder in het enorme lawaai van winkelende Chinezen. Ook ons oud en nieuw hebben ze aangegrepen om eens flink yuans uit de portemonnee te schudden en feest te vieren zoals ze ook al deden met kerst. Het staatsgeleide kapitalisme maakt iedereen blij en bedekt met een dikke mantel van smog elke twijfel.

Wij ontsnappen aan dit gewoel door een taxi naar het strand te nemen. Langs de zee maken we een lange wandeling terug naar Haikou. En weer struikelen we over de bruidsparen die de zee als achtergrond voor hun trouwfoto’s willen.

We boeken ook al onze terugvlucht vanuit Sanya, dus de hele reis is geregeld.

DAG 11 – LINGSHUI

Op tropisch Hainan heeft de vooruitgang ons een hoge snelheidstrein gebracht. Voorlopig alleen nog langs de oostkant van het eiland maar spoedig ook aan de andere kant. En zo staan we in een soort vliegveld terminal te wachten om af te reizen naar de binnenlanden waar nog wat oude volkeren op traditionele wijze schijnen te leven. Bij de scanner zijn we meteen ons kampeermes kwijt dus een konijntje villen in de jungle zit er niet meer in.

Met 195 km per uur rijden we in een uurtje naar Lingshui waar het handen en voetenwerk er weer aan te pas moet komen om een hotel te vinden.

De rest van de middag slenteren we door de stad waar hier en daar nog mooie oude huisjes staan. Maar net als Haikou heeft de stad weinig meer te bieden dan wat couleur locale in een eeuwig voortdurende drukte.

DAG 12 – WUZHISHAN

Omdat we een hotel hebben voor 14 euro per nacht veroorloven we ons vandaag decadent gedrag, we doen alles met een taxi.

Eerst gaan we naar Xincun. Het apeneiland waar je met een kabelbaan naartoe kunt laten we links liggen. Wij organiseren een bootje om langs de tot eilanden aan elkaar gekoppelde woonboten en viskwekerijen te varen. Hier leven hele gemeenschappen op het water. Een prachtig gezicht maar niet al te fris.

Als we na veel moeite een taxi terug vinden naar Lingshui besluiten we om deze taxichauffeur ook maar te vragen ons naar Wuzhishan in de Centrale Hooglanden te brengen. Voor 30 euro wil hij de 100 kilometer best rijden dus gaan we heerlijk comfortabel verder. Ons verkozen hotel blijkt dicht dus belanden we in een super-de-luxe toren waar ze, bij gebrek aan gasten, de prijs hebben laten zakken tot 50 euro per nacht.

We maken een wandeling door de stad. Een gehandicaptenband speelt niet onverdienstelijk om wat geld op te halen. Een mannetje met lepra kruipt af en toe door het beeld ter vergroting van het effect. Verderop horen we weer muziek. Het blijkt het dameskoor van de communistische partij. Terwijl de buste van Mao in de hal stoïcijns toekijkt bezingen de dames vol vuur de schoonheid van het prachtige moederland.

Als we het mooie gebouw verder bekijken komen we langs het kantoor van de partijleider. Die is nieuwsgierig naar wat we zoeken en laat daarvoor zelfs een tolk aanrukken. Als we slechts toeristen blijken te zijn is hij een beetje teleurgesteld maar toch doet hij ons een mooi fotoboek van de stad en haar omgeving cadeau. De tolk wil ons zelfs nog naar wat leuke dorpjes in de omgeving brengen maar dat gaan we morgen wel doen.

In het restaurant van het hotel zijn we ook de enige gasten en hier missen we onze tolk van vanmiddag erg want het kost enorm veel moeite om iets op ons bord te krijgen. Maar iedereen doet enorm zijn best en uiteindelijk komt alles goed.

DAG 13 – WUZHISHAN

Voor het eerst deze vakantie hebben we een hotel met ontbijt. Tientallen pannen met Chinees ontbijt staan er te stomen maar daarachter een kleine afdeling met brood en boter en wat cakejes. Het smaakt er niet minder om en de koffie is goed.

De plekken die we gisteren aangewezen hebben gekregen als Li dorpjes blijken een soort handwerk centra te zijn met twee vrouwen op de vloer met een weefgetouw tussen hun voeten. Daarom lopen we terug naar het busstation op zoek naar transport door de regio en een jongeman met een flitsende zwarte auto wil graag met ons op pad. De enige woorden die hij spreekt zijn; GO GO GO. We stappen bij hem in en al snel stoppen we bij een eerste verzameling huisjes van de Li bevolking. Alleen sommige dames van een zekere leeftijd dragen nog de traditionele kapjes van hun klederdracht. Bij een volgend dorpje hebben de huizen zelf mooie versieringen in de vorm van geometrische afbeeldingen. Binnenin de huisjes zie je nog veelvuldig de beeltenis van de grote roerganger Mao. Het stadje Shuiman bereiken we net niet omdat we bij een wegafzetting teruggestuurd worden. In een laatste dorpje krijgen we door twee mensen die goed Engels spreken een kopje thee aangeboden en na gezellig gebabbeld te hebben rijden we terug naar Wuzhishan en spreken we met Mr. Gogogo meteen een rit voor morgen af naar Sanya.

Met het eten bestellen we eens een keer wat anders maar dat is geen succes. Zoet varkensvlees en zeer bittere spinazie.

De zaterdagavond in Wuzhishan is zeer levendig. Op het centrale plein wordt volop gedanst, ritmisch gemarcheerd of gymnastiek oefeningen gedaan in groepsverband. Elke aanvoerder brengt een eigen geluidssetje mee dus het is een grote kakofonie van muziek. Als we teruglopen naar ons hotel blijkt ook de herenmode nog in de uitverkoop dus sla ik ook daar nog even snel mijn slag, dan hoeven ze dat alvast niet meer naar Europa te exporteren.

DAG 14 – SANYA

Mr. Gogogo heeft nog een passagier en wil al bijna wegrijden als we nog net op tijd bij hem in de auto kunnen springen. Met een eindeloze house-deun op de achtergrond rijden we richting Sanya waar, eenmaal aangekomen, het de nodige moeite kost om het hotel te vinden. Uiteindelijk stappen me maar uit waarna we met een plaatselijke tuk-tuk een volgende poging wagen. Het hotel blijkt om de hoek vanwaar we al een uur rondcirkelen, alleen iets de berg op. Onze super-de-luxe seaview suite is prachtig met niet alleen uitzicht op zee maar ook op het zwembad. En bijna naast het bed een ligbad waar je vanuit de kamer zo in kunt stappen.

We maken een wandeling langs het strand waar hordes Chinezen genieten van het mooie weer. Er zijn allerlei vormen van vermaak, de strandkaraoke of in rijen van drie met de voeten in een aquarium waar de knabbelvisjes zich aan je voetschilfers tegoed mogen doen terwijl jij uitkijkt over zee of je nieuwe smartphone probeert. Het laatste gedeelte van het strand is voor de blote man. Terwijl de meeste Chinezen op het gewone strand hun best doen om zo wit mogelijk te blijven door veel kleding en grote hoeden zijn hier grote groepen mannen van middelbare leeftijd bezig met een gezamenlijk bakprogramma dat hun van teen tot kruin poepiebruin kleurt.

’s Avonds genieten we in onze suite van wat films en we mogen uitslapen want het ontbijt is zowaar tot 11 uur.

DAG 15 – SANYA

Het strandleven in China heeft iets van een freakshow. Elke modegril inzake badmode en strandgedrag wordt hier tentoongespreid. Meisjes met zware boots, bontjurkjes en een muts zitten naast families volledig gehuld in Hawaï shirts en shorts. Een man met een rode cowboyhoed paradeert rond met zijn roze zwemband en Arabische burka draagsters kunnen zich alvast verheugen op de hier nu populair wordende nieuwe badmutsmode; een latexmasker met vrolijke print dat alleen neus, ogen en mond vrijlaat. Als we ’s middags het strand verruilen voor het hotel zwembad is iedereen daar weer gehuld in de hotel badjas.

Bij het eten gaat het weer eens helemaal mis. Jongetjes met mooie hippe kapsels doen de bediening maar spreken geen woord Engels. Met veel moeite komen we tot een keuze. Dit staat weliswaar in het Engels op hun menukaart maar dat blijkt geen garantie dat ze het zelf ook snappen. Ons bestelde drinken arriveert nooit en ongevraagd legen ze een kannetje zeer pikante saus over onze steak. Als we daar een nieuwe steak voor denken te krijgen komt deze nooit terwijl iedereen ons dom blijft aanstaren en geen enkele poging onderneemt om tot iets van een oplossing te komen. Wij gaan maar eens op zoek naar een ander restaurant.

Om elf uur ’s avonds belt de assistent manager nog met zijn welgemeende excuses en een half uur later staat er nog een keurig geknipte jongeman voor de deur met een bordje fruit.

DAG 16 – GUANGZHOU

Vandaag vliegen we terug naar Guangzhou maar eerst maken we nog een wandeling over het strand om nog eenmaal te genieten van de Chinese rariteiten als de burka badmuts en het windjack met hoofdparaplu.

Om half negen ’s avonds zijn we terug in Guangzhou. We eten op het vliegveld maar vast een lekker bakje noodles want ons staat nog een anderhalf uur durende metrorit te wachten. Door wat te kletsen met een Ethiopisch echtpaar over hun prachtige land gaat de tijd gelukkig wat sneller. We halen net op tijd onze bestemming want de metro houdt er om elf uur ’s avonds ook mee op. Buiten valt de eerste lichte regen van deze vakantie maar het mag de naam niet hebben.

DAG 17 – GUANGZHOU

We nemen weer de metro naar de Canton Tower want we moeten het gebied aan de overkant van de rivier met al zijn nieuwe architectuur nog inspecteren. Ons eerste doel is het operahuis van de architecte Zaha Hadid. Een fenomenaal gebouw in de vorm van twee kiezels dat in 2010 is geopend maar nu helaas aan de buitenkant al uit elkaar begint te vallen. Van binnen is het echter spectaculair en de operazaal is alsof de vloer opdoemt tussen de zandduinen in de woestijn. Tegenover dit bouwwerk staat de eveneens prachtige kubus van het Guangzhou museum en ernaast de imposante bibliotheek. En alles aan deze nieuwe hoofdader van de stad met uitzicht op de Canton Tower aan de overkant van de rivier, ontworpen door de Nederlandse architecten Hemel en Kuit.

Of het allemaal gaat werken als een kloppend hart is de grote vraag, voorlopig is het buiten de prachtige architectuur vooral een winderige lege vlakte tussen de reuzen.

In het business centre van ons hotel gaan we weer naar onze favoriete trainee die de vorige keer zo handig onze vliegtickets naar Hainan regelde en voor treinkaartjes naar Hong Kong draait ze haar hand ook niet om.

DAG 18 – HONG KONG

Drie kwartier met de metro, een uur wachten, twee uur met de trein, dan weer met de metro, dan vliegt een dag redelijk snel voorbij.

We slenteren nog wat langs de markten op straat waar de waarzeggers en openlucht karaoke’s onverstoorbaar door gaan. In ons hotel kunnen we onze digitale administratie, die in China geblokkeerd was, nog wat bijwerken voor we de boel inpakken voor de terugreis.

DAG 19 – HONG KONG

De hotelshuttle zet ons af bij het station voor de vliegveld metro. Daar kun je al meteen je bagage inchecken zodat je er niet verder mee hoeft te slepen en wij hoeven alleen nog maar te zorgen dat we treintje pakken om op tijd bij de gate te zijn.

Bekijk meer foto’s hier: THE STATE VISITS – ARCHITECTURAL EDITION

Bekijk meer foto’s hier: THE STATE VISITS – WORLD HERITAGE SITES

Bekijk meer foto’s hier: THE STATE VISITS – TRIBES

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.