2010/2011 DOMINICAANSE REPUBLIEK

2010/2011 DOMINICAANSE REPUBLIEK

DAG 1 – BÀVARO

Vanuit ons luxe van der Valk airporthotel waar we op 10 hoog een etalage hadden op besneeuwd Dusseldorf arriveren we na een rustige vlucht in een wat bescheiden onderkomen in Punta Cana. Hier ziet de etalage uit op een tuin met palmbomen terwijl we schommelen in onze stoelen op het balkon. Het hotel El Cortecito Inn heeft betere tijden gekend maar alles functioneert nog net.

We zitten vrijwel aan het strand in Bàvaro en bij strandrestaurant Captain Cook liggen de kreeften en vissen al uitgestald. Wij gaan voor wat inktvisringen van de BBQ en een biertje en we zijn de pakken sneeuw al helemaal vergeten. Het is hier vrij rustig, alle andere toeristen zitten veilig opgesloten in de grote ressorts. Zelfs ’s avonds worden ze niet vrij gelaten om bij te dragen aan een bruisend nachtleven hier. Het meisje dat bijna een uur bezig is haar make-up te doen en haar gezicht te poederen lijkt dat ook meer te doen uit een soort dwangneurose.

Terug in onze kamer wacht ons een grote uitdaging. Een enorme zwerm muggen zet er de aanval in op ons blanke vlees. In de badkamer kunnen ze ongehinderd naar binnen vliegen. We roepen er een mannetje bij om dat in ieder geval te verhelpen. Daarna branden we een anti muggen spiraal, spuiten de hele kamer met insecticide en hangen ons muskietennet op dat we gisteren nog op het laatste moment in onze rugzak hebben gestopt. Daarna slaat de jetlag ons knock out.

DAG 2 – BÀVARO

In Bàvaro is er weinig te zien. We proberen even een wandeling aan te vangen, maar om langs de weg te lopen om door auto’s van de sokken (die we trouwens niet aan hebben) gereden te worden lijkt geen goed idee. We verleggen de route richting strand en dan is goed te zien hoe alle toeristen zijn opgeborgen. We passeren achtereenvolgens de zone met de groene armbandjes, de gele en dan de blauwe. Wij hebben ook een armbandje gekregen bij ons hotel, een rode, maar dat geeft ons geen recht op een all-in ressort maar op een ligstoel tussen de boten voor het restaurant.

Er is veel wind dus het paradijs is nog niet volmaakt. We lunchen weer bij Captain Cook, garnalen en inktvis van de grill en daarna verhuizen we naar de ligstoelen bij het zwembad.

Voor vanavond schaffen we een fles champagne aan. Als het wat later in Europa al 2011 is maar we hier nog 2 uur te gaan hebben maken we de fles open. We doen ons best het tot 12 uur vol te houden maar we dommelen weg. Wat verdwaalde knallen herinneren ons er even aan dat ook hier 2011 is begonnen.

DAG 3 – BÀVARO

De overgang tussen 2010 en 2011 is hier nauwelijks te merken, alleen de supermarkt is dicht. Opgesloten als we zitten tussen de ressorts kopiëren we het dagprogramma van gisteren. Dat betekent ’s morgens tussen de boten op een strandstoel met een boek terwijl de hotelgasten langs flaneren en de verkopers op het strand hun hele trukendoos opentrekken om mensen in hun winkeltjes te lokken.

’s Middags, als de palmen het strand in de schaduw gezet hebben verkassen we naar het zwembad en ’s avonds, na het diner aan het winderige strand zoeken we de kamer op voor een filmpje. Morgen gaan we kijken of er in de hoofdstad wat meer te beleven is.

DAG 4 – SANTO DOMINGO

In de taxi voelen we ons al bevrijd uit de straat waar we, ondanks het fantastische strand, drie dagen vast zaten. Vanuit de bus zien we dorpjes, stadjes, winkels, leven. Zelfs als de bus even stopt is het al leuk als de slagers grote stukken vlees voor de grill prepareren.

En dan arriveren we in de hoofdstad Santo Domingo. Een rommelmarktje, honderden mensen aan het flaneren terwijl er voor de kinderen hoedjes van ballonnen gefabriceerd worden.

Wij denken een leuk hotel gevonden te hebben maar een groepje jonge kerels zit uitgezakt op het balkon van onze verdieping enorm te zuipen. Daarbij hebben ze de muziek zo hard staan dat we ons zelf in onze kamer nauwelijks kunnen verstaan. Omdat we niet denken dat ze in de loop van de avond braaf gaan worden vragen we ons geld terug en verkassen naar een hotel aan de overkant.

We eten een visje op een straatterras waar we weer de hele wereld aan ons voorbij zien trekken. Daarna gaan we op zoek naar een café maar die zijn allemaal nog leeg om half 10 ’s avonds, daarom maken we maar ons eigen café.

DAG 5 – SANTO DOMINGO

In een overvolle ontbijtlobby doen we ons best een deel van de kruimels op ons bord te krijgen. Het personeel kan het aantal gasten niet bijhouden vanuit de keuken. Als we toch voldoende gevoederd zijn beginnen we monter aan een rondwandeling door het koloniale deel van Santo Domingo maar bij de kathedraal is het meteen mis, mijn vrouw mag niet naar binnen in haar korte broek. Heidenen als we zijn doen we nog een poging vanaf de andere kant maar ook daar komen we niet langs de bewaking. Mijn vrouw vraagt nog of het de bedoeling is dat de burka ook voor de katholieken het gewenste kledingstuk wordt maar dat helpt ons nog minder naar binnen. We wandelen dus maar verder door de mooie straten. Gluren naar binnen in de simpel ingerichte kamers, bekijken de prachtige patio’s en zien de kleinschalige bedrijfjes. De drukpersen die bij ons al lang in het museum staan zijn hier nog gewoon in bedrijf. Aan de rand van de koloniale zone staan nog wat felgekleurde houten huisjes die nog net niet uit elkaar vallen.

Na een lange wandeling gaan we uitpuffen op een terras op het Plaza Colon. Een lekkere Pina Colada en mensen kijken.

’s Avonds vinden we een leuk restaurantje om de dag af te sluiten.

DAG 6 – SANTO DOMINGO

We lopen naar de Caribische zee en dan via de “Malecon” er langs. Terwijl het verkeer voorbij raast zien we enkele “strandjes” die volledig bedekt zijn met plastic afval. Santo Domingo kan zijn waterkant maar beter niet al te veel promoten.

Door wat rustige woonwijken lopen we terug naar de koloniale wijk waar we een museum bezoeken in een prachtig oud gebouw. De ontdekkingsreizigers komen weer voorbij en met hun de slaven, de priesters, de wapens en het goud.

Op het fijne terras op het centrale plein instaleren we ons weer achter een Pina Colada om de dame uit de winkel achter ons al haar charmes te zien aanwenden om mensen de sigarenfabriek in te lokken.

’s Avonds willen we een ander restaurant proberen maar de dame achter de bar kijkt zo chagrijnig en ongeïnteresseerd dat we snel onze spullen pakken en verder lopen naar het adresje van gisteren.

DAG 7 – JARABACOA

Met een vrolijke, spraakzame taxichauffeur rijden we naar het busstation en van daaruit rijden we in twee en een half uur de “bergen” in naar Jarabacoa. Het ziet er allemaal redelijk ingeslapen uit maar als we terugkeren van een wandeling buiten het dorp is iedereen wakker geworden na de siësta. De winkels zijn open en overal schetteren geluidsinstallaties tegen elkaar in. Op brommers en motoren of in de 4WD cirkelt iedereen door het kleine centrum.

We organiseren een tripje naar 2 watervallen en zoeken daarna een restaurant voor de avondmaaltijd. Veel keus is er niet maar ze hebben er wel geitenstoofpot.

DAG 8 – JARABACOA

Als we terug komen van het ontbijt staan onze motorrijders al te wachten. We klimmen achterop en rijden het dorp uit en al snel is het einde verharde weg. Als mijn motor er bovenop de berg even mee ophoudt verbrand ik meteen mijn kuit aan de uitlaat. Als de motor weer wil starten rijden we verder omhoog. Het laatste deel gaat te voet, stijl de berg af. Maar beneden wacht een prachtige waterval die een klein strandje heeft gevormd. De waternevels die bij het vallende water vrij komen geven de rotsen een diep donkergroene glans.

Een lange afdaling betekent helaas ook een fikse klim weer naar boven maar er zitten hier weinig enge beesten dus we kunnen ons links en rechts aan de bomen vastgrijpen. Boven aangekomen klimmen we weer achterop de motorfietsen en rijden naar de 2e waterval. Hier geen vermoeiende klim maar een korte wandeling er naar toe. De 2e is iets minder hoog dan nummer 1 maar ook prachtig.

Terug in Jarabacoa kopen we onze bus tickets voor morgen en ’s avonds dineren we in hetzelfde restaurant als gisteren waar een luidruchtige groep Amerikanen zorgt voor het entertainment.

DAG 9 – SANTIAGO

We rijden de berg van Jarabacoa af en in La Vega stappen we over op de bus naar Santiago, een kort ritje. We vinden een goedkoop hotel in het centrum en maken dan een lange wandeling door de stad. Nergens echte bezienswaardigheden maar wel een drukke levendige stad. Een paar mooie jaren 50 woningen, een fort waar wat mooie beelden staan maar waar ook de jeugdige drugsdelinquenten onder bewaking worden binnengebracht.

Als we zitten te eten arriveren er wat meer gasten. De zanger zet zijn muziekband aan en begint te zingen, de dansvloer raakt vol. Oude kerels vragen piepjonge meisjes ten dans waarvan er een nauwelijks 14 lijkt. De champagne wordt bij hun tafel gebracht. We willen de afloop liever niet zien.

’s Avonds een flinke regenbui en daarom nemen we een taxi naar restaurant Montezuma. We overwegen nog even om bij de als cowboys verklede buren te gaan eten vanwege de harde muziek bij Montezuma maar als ze daar bereid zijn de muziek wat zachter te zetten laten we de cowboys in alle rust verder gaan met hun kinderachtige rollenspel.

DAG 10 – SOSUA

Via Puerto Plata rijden we naar Sosua; levendige badplaats en hoerenhoofdstad van de noordkust. De hotels van onze keuze zitten vol (al die mannen alleen bezetten alle kamers) en wij komen terecht bij pension Anneliese, een prachtig huis, een prachtige kamer maar niets dat werkt.

Voorlopig hebben we echter even andere zorgen; mijn brandwond. Het ziet er uit als een rauwe biefstuk dus ga ik er toch maar even mee langs een dokter. Deze van oorsprong Italiaanse dokter is net zelf van zijn Harley getuimeld en heeft al zijn ribben gekneusd. Hij houdt een lang verhaal over wat er allemaal met mijn brandwond moet of kan gebeuren en adviseert een cocktail van antibiotica. En de geweldige verzekering van buitenlanders betaalt het toch? Er gaan 3 verschillende goedjes mijn aders in en daarna wordt de wond schoongemaakt en afgedicht. De behandelkamer is wat smoezelig en van ver vervlogen tijden. Het water uit de airco spettert over mijn benen. Maar ze hebben alles onder controle. Na de behandeling krijg ik de telefoon aangereikt en kan ik de verzekering in Nederland bellen. Daar willen ze liever dat ik de kosten voorschiet, maar de dokter zegt dat hij de kosten niet weet en wil een garantienummer. De verzekering is bang voor wekenlange spooknota’s maar geeft uiteindelijk een garantie af voor 2 dagen. Een redelijke service voor de meer dan 1000 euro die je per jaar betaalt. Maar ik begrijp hun zorg, ik zou ook wat wantrouwend zijn als de rekeningen via Miami liepen.

We bekijken wat andere hotels voor morgen en gaan heerlijk dineren aan het strand. Een zanger met een laptop zorgt, net als gisteren in Santiago, voor de muziek en omdat ik voor mezelf ook al een dergelijke carrière in het verschiet zie liggen bespreken we al wat ik allemaal veel beter ga doen.

In de hoofdstraat knallen de geluidssystemen al tegen elkaar in en zijn voornamelijk oude kale dikbuiken in de weer ranke jonge dames van eerste drank te voorzien. Het voorspel voor de transacties zijn begonnen.

Gelukkig zijn er ook nog gewone cafés en restaurants waar je ongestoord kunt zitten maar met de antibiotica is alcohol vandaag taboe dus ons feestje eindigt vroeg met een boek in de kamer.

DAG 11 – SOSUA

We verlaten het Duitse spookhuis en nemen een prachtige kamer aan een schoon zwembadje in Hotel Casa Cayena. Vervolgens lopen we naar de dokter. De assistent, een medicijnenstudent die ook gisteren alle handelingen verrichte, is alleen op de post en hij maakt de wond schoon en schiet nog een cocktail mijn aders in. De wond blijft er uit zien als een rauwe biefstuk maar is wel dicht.

We lopen naar het grote strand van Sosua waar honderden tentjes van alles en nog wat verkopen. Een vreemd uitziende variété artiest trekt onze aandacht en we zetten hem vast op de gevoelige digitale plaat. Bij hem aan tafel zit een Amerikaanse oorarts en zijn Dominicaanse compagnon en we raken in gesprek. Ze komen hier eens per jaar om kinderen met hoorproblemen hoorapparaten aan te meten en tegelijkertijd feest te vieren. Het dansje met twee Franse schonen die uiteindelijk heren bleken te zijn, de avond ervoor, is nu het gesprek van de dag. Verder hebben ze verhalen over de aardbeving van vorig jaar toen ze aan de grens met Haïti zaten. Ook de gevangenschap van de compagnon toen er iemand met drugs in zijn onofficiële taxi werd gepakt passeert de revue. Een jaar cel was het resultaat waarbij de Amerikaan er met geld voor zorgde dat hij een eigen cel kreeg, voldoende eten en een advocaat. De man is zelf ook ooit nog politieagent geweest en heeft er een leuke kogelwond als souvenir aan overgehouden. Achter deze goedlachse man gaat een enorm verhaal schuil. Als de Amerikaan begint met ontboezemingen over zijn 20 jarige huwelijk dat even in een dipje zit is het voor ons tijd om verder te wandelen voor we intimi van de familie worden.

Na de lunch in een Britse pub (fish & chips) nestelen we ons aan het zwembad met een boekje.

DAG 12 – SOSUA

Het hotel serveert een chique ontbijtje waarna we weer even bij de doktersassistent langsgaan voor het schoonmaken van de wond. De bescherming gaat er af en de lucht en het lijf moeten het nu zelf doen en zeewater schijnt ook goed te zijn. Dus we nemen twee strandstoelen op het kuuroord Playa Alicia. Maar dit kuuroord heeft ook een nadeel, onder de parasol word ik nog zo rood als een kreeft. Aan het eind van de dag verkassen we weer naar het hotelzwembad en bespreken de opties voor snorkeltripjes en walvisvaarten.

’s Avonds terug naar het “waterfront”. Het beste restaurant van de stad met uitzicht op zee.

DAG 13 – SOSUA

Het strand met het zand is niet zo’n goed idee, het zwembad ook niet, dus het zit weinig anders op dan de dag door te brengen op een stoel in de schaduw. Uitstapjes naar de dokter en het restaurant zijn de spannende momentjes waar we het mee moeten doen. Mijn zogenaamde Dominicaanse tattoo wordt een langdurig proces. Het geplande snorkeltripje laten we daarom ook maar zitten maar we plannen voor morgen wel een hernieuwde kennismaking met onze vrienden, de walvissen.

DAG 14 – SAMANA

Om zes uur moeten we op en om half 7 staat in het donker het busje voor de deur met nog wat collega toeristen. We rijden eerst naar Rio San Juan voor een ontbijtje en daarna door naar Samana. Daar stappen we op een bootje dat al gauw moeite heeft tegen de hoge golven op te klimmen. We gaan het niet droog houden. Het duurt een tijdje voor we onze eerste bultrug spotten, het is eigenlijk ook nog zeer vroeg in het seizoen. Maar de bultrug laat zich weer van zijn beste kant zien als er een schoonspringend uit het water komt. Het blijft helaas bij die ene sprong, voor de rest doen ze hun naam eer aan door slechts hun bultrug te tonen én … een staart.

Na onze ontmoeting met de reuzen varen we naar het “Bacardi” eiland waar we lunchen en een tijdje op het prachtige strand verpozen. Daarna is het een lange rit terug naar Sosua maar gids Alberto heeft rum en cola in zijn koeler dus we zijn terug voor we er erg in hebben. Omdat het al laat is gaan we snel voor een pizza waarbij het ons opvalt hoe weinig de dikbuiken hebben te vertellen bij hun jonge Dominicaanse of Haitiaanse vriendinnetjes van een nacht, dag of week. Ze zouden beter snel naar een afwerkplek gaan i.p.v. samen uit eten want daarbij voelt niemand zich gemakkelijk.

DAG 15 – SOSUA

Nog 1 dag in onze mooie hotel waar zwembad en zee liggen te lonken maar een stomme brandwond roet in het eten heeft gegooid. Het is niet anders. Dus lekker eten, wandelen door het dorp, wandelen langs het strand en geld uitgeven aan amber en larimar.

’s Avonds dineren we weer op een van de mooiste plekjes ter wereld, restaurant Waterfront, uitkijkend over de baai van Sosua smaakt kreeft, garnalen, langoustines en vis heerlijk.

DAG 16 – SANTO DOMINGO

We denken nog 2 nachten in het hotel te moeten betalen maar hoe ze de boeken er ook op na kijken, het blijft er 1. Met de bus via Puerto Plata keren we terug naar Santo Domingo waar we nu wel een kamer hebben in het voormalige klooster waar we eerder al 2 keer aan de deur stonden. Hoge plafonds, smeedijzeren meubilair en een binnentuin. Het ziet er prachtig uit.

Het is leuk om in Santo Domingo terug te zijn. We nestelen ons op onze vaste hoek op het Plaza Colon. Daarna volgt de gang naar ons favoriete restaurantje waar de mannen uit de buurt de dag doornemen aan de bar.

In een merengue café nemen we nog een drankje terwijl de oudere bezoekers niet langer kunnen wachten en een dansje aanvangen.

DAG 17 – BÀVARO

Na een ontbijt met stemmige klassieke muziek op de achtergrond in het voormalige klooster pakken we de bus terug naar Punta Cana, Bàvaro. Bij aankomst doen we onze uiterste best een ander hotel te vinden dan vorige keer omdat ze ons daar weer een kamer aanbieden zonder muskietengaas en zonder TV. Maar de taxichauffeurs willen teveel geld voor een ritje naar een ander hotel en de hotels in de buurt zijn te duur en all-in. Dus na een vergeefs rondje keren we met hangende pootjes terug. Maar gelukkig zijn de medewerkers van dit hotel in aftakeling aardig en gaan we samen op zoek naar de beste kamer. Uiteindelijk krijgen we een “suite” waar de ramen in de badkamer van glas zijn. Maar we moeten nog 4 keer heen en weer voor een werkende afstandsbediening voor TV en airco, maar geen enkel exemplaar werkt.

Met veel kunst en vliegwerk hangen we ons net op, ontdekken dat we geen warm water hebben en moeten nog een keer een mannetje laten komen omdat de badkamer op slot valt.

Gelukkig is de calamaris hier op het strand de beste van de hele Dominicaanse Republiek, alleen is er door alle gedoe weinig meer over van de middag.

DAG 18 – BÀVARO

Nog even genieten aan het strand met een heerlijk bord calamaris en dan halen we onze spullen, bestellen een taxi en rijden naar het vliegveld. Na de douane wandelen we langs de “hutten” van het vliegveld over de landingsbaan naar het klaarstaande vliegtuig waarna we op weg gaan naar Dusseldorf.

DAG 19 – DUSSELDORF

De taxichauffeur beklaagd zich dat hij al drie uur heeft zitten wachten voor hij ons als eerste klanten om half zeven ’s morgens terug brengt naar de parkeerplaats waar onze auto staat en dat voor een paar schamele euro’s. We weten niet wat we met deze ontboezeming moeten. Onze auto heeft te lang stilgestaan en maakt rare geluiden maar gelukkig houdt het op een gegeven moment op. Het zout en pekel van de afgelopen weken heeft de auto geen goed gedaan. Maar hij brengt ons toch netjes naar huis. We durven hem nog niet goed te vertellen dat we hem na 13 jaar toch gaan vervangen.

Bekijk meer foto’s hier: THE STATE VISITS – WORLD HERITAGE SITES

Advertenties

Een gedachte over “2010/2011 DOMINICAANSE REPUBLIEK

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.