2007 PERU

2007 PERU

DAG 1 – LIMA

Gelukkig trakteert de KLM ons meteen op een uur vertraging waardoor we volledig relaxed de kilometerslange rij, die ver buiten de vertrekhal begint, doorstaan. Voetje voor voetje schuiven we langzaam voorbij alle plichtplegingen tot het verlossende glas wijn, als beloning voor alle doorstane ontberingen. Goede wind en extra kerosine zorgen voor een tot nul gereduceerde vertraging bij aankomst; maar wij denken dat we gewoon stiekem een uur eerder naar het vliegveld gelokt worden voor alle controles. Met de schermpjes in de stoelleuning haal ik bijna vier films op de 12 uur durende vlucht.

In Lima is het triest, donker en aan de frisse kant, maar in het hotel hebben we het breedste tweepersoonsbed ooit gezien. We hoeven elkaar niet tegen te komen vannacht.

We gaan nog even een blokje om, maar net het verkeerde blokje, waardoor we de restaurantjes missen en het moeten doen met een broodje beenham en een biertje. Daarna gaan we vroeg het enorme bed in om de jetlag te verdrijven.

DAG 2 – LIMA

Na een lekker ontbijtje gaan we richting Monasterio de San Francisco. Op de Plaza de Armas wordt alles al in gereedheid gebracht voor de wisseling van de wacht met veel politie, soldaten en pantserwagens. In het klooster is het vreedzamer. Overal komen mensen uit deurtjes in de altaren, om zilver te poetsen, te stoffen, Maria van oorbellen te voorzien of Jezus de doornenkroon mooi op zijn hoofd te zetten. Ondertussen doet ook nog iemand de mis. In de catacomben liggen duizenden botten opgestapeld, soms gearrangeerd in leuke rozetten. Ook is er een prachtige bibliotheek.

Terug op de Plaza de Armas begint het ballet der militairen. Onder begeleiding van de fanfare worden allerlei kunstjes met het geweer gepresenteerd ondersteund door houterige danspasjes. Ze houden het lang vol voor ze achter de hekken van het paleis tevoorschijn komen voor een rondje op het plein. Later op de dag doen ze het kunstje nog een keer, maar dan verstoren ze het concert van de politiekapel, die daardoor pas verder kan met het concert als het al donker is. Tussen al de fanfareklanken door trekken ook nog af en toe bruidsstoeten over het plein om in de kathedraal de liefde te bekronen.

De temperatuur vraagt om een verwarmd terras ’s avonds waar we tijdens het eten de Peruaanse wijn testen terwijl de verliefde stelletjes de bankjes voor het restaurant bevolken. Na de Peruaanse wijn moeten we ook de nationale cocktail proberen; Pisco Sour. Dat doen we in een bar waar eerst een Michael Jackson look-a-like danst en daarna een rockband speelt. Door de alcohol hebben we het ook lekker warm gekregen.

DAG 3 – LIMA

De reisagente van het hotel stalkt ons al sinds onze aankomst dus we gunnen haar nu even de gelegenheid om haar plannen à 1100 dollar p.p. aan ons voor te leggen om deze daarna vriendelijk af te wijzen. We gebruiken alleen haar advies over de busmaatschappijen die goed zijn. De eerste maatschappij waar we naartoe wandelen heeft helaas geen tickets meer naar Pisco, maar bij de tweede hebben we succes. Reizen is moeilijk deze week omdat het ook hier vakantie is en er feestelijkheden zijn rond de nationale dag van Peru. We boeken dus ook maar vast een hotel in Pisco voordat we onze zondagmiddag in het Nationaal Museum gaan doorbrengen.

Daar bekijken we prachtige voorwerpen uit de rijke Inca periode en de culturen die daaraan vooraf gingen. Het is goed te zien waar Keith Haring zijn inspiratie heeft opgedaan. Ook is er een fototentoonstelling over de bloedige periode uit de Peruaanse geschiedenis tijdens de aanvallen van het Lichtend Pad en de repercussies van het leger daarop.

’s Avonds zitten bijna alle restaurants dicht dus we belanden in hetzelfde restaurant als gisteren, maar dat is geen straf want het eten is er prima.

DAG 4 – PISCO

Vandaag rijden we over de maan, het landschap kan niet anders omschreven worden. Kale bergen met zand waar niets op groeit. Alleen de dorpen en de zee doen je beseffen dat het weer één van de extreme variaties van Moeder Natuur op aarde is. Wonder boven wonder breekt ineens de zon door, die hadden we hier in Peru nog niet gezien.

In Pisco worden we in een ruk door via het hotel naar een reisbureautje geleid, maar zowel het hotel als het reisbureautje lijken prima dus we laten het ons allemaal gewillig aanleunen. De mobiele geldwisselaar in een mooi roze hesje komt ook nog even langs dus niet veel later hebben we alles geregeld en kunnen we op een balkon boven de enige winkelstraat van onze Pisco Sour genieten. We hebben ook nog uitleg gekregen over welke straat we overdag moeten nemen en welke ’s avonds i.v.m. berovingen, wij nemen maar een taxi voor de 500 meter. Maar niet voordat we een heerlijke groen uitgeslagen paella uit een kleipotje hebben gegeten. Dan vroeg naar bed want morgen wachten de zeeleeuwen.

DAG 5 – PISCO

Het hotel is om 7 uur ’s morgens in vol bedrijf om iedereen van ontbijt te voorzien vóór de afvaart naar de Ballestas eilanden. Daarna rijdt de een na de andere bus voor, waarna ook wij netjes in een rij worden geplaatst om in de boot te stappen. Supersnelle, gestroomlijnde boten. Links en rechts wedijveren de vogels met de boot wie sneller is. De vogels winnen het nog net. Eerst varen we langs de gigantische kandelaar, in een kale rots uitgehakt. Is het vroege Inca beschaving of waren het de vrijmetselaars die 2 eeuwen geleden een ingeving kregen? De meningen zijn verdeeld. Dan door naar de rotseilanden die bewoond worden door duizenden vogels. De zeeleeuwen zijn niet zo talrijk, toch kunnen we er een aantal van dichtbij op een rots zien liggen luieren. Zelfs pinguïns zien we op de rotsen.

De zee is een spiegel en er is ineens volop zon. Met een noodgang terug naar de haven om ’s middags het maanlandschap van het Paracas nationaal park te bekijken, surrealistische zandbergen waar het vrijwel nooit regent. En het landschap gaat abrupt over in de metershoge kliffen waar de zee zich meldt, met formaties als de “kathedraal” als prachtige landmarks. Woestenij zonder begroeiing, maar dat lijkt de gigantische kolonie meeuwen niet te deren. Allemaal zitten ze lekker op de kale bodem.

In een museum zien we de schedels van mensen die een punthoofd tot een schoonheidsideaal verheven hadden en die er ook niet voor terugdeinsden om een gaatje in hun hoofd te boren als de misvormingen zorgden voor teveel druk.

’s Avonds regelen we het hotel en bus voor morgenavond voor we in hetzelfde restaurant als gisteren gaan eten.

DAG 6 – PISCO

Om 10 uur komt de taxi voorrijden en gaan we landinwaarts, ongeveer 45 kilometer naar de voet van de Andes waar de Inca ruïnes van Tambo Colorado liggen en die zijn redelijk intact. Prachtig gelegen tegen de berg aan. Drie patio’s verbonden door een labyrint van gangen met overal doodlopende gangen. Ervoor een groot terrein voor de festiviteiten. Het geheel opgetrokken uit klei, maar met de minimale regen hier houdt dat vrij lang stand, als El Niño niet te vaak toeslaat.

Op de terugweg krijgen we de bespiegelingen van onze chauffeur te horen op de politieke situatie in Peru. Het goede van de corrupte vroegere president Fujimori en het hopeloze van de oude en nu weer nieuwe president Alan Garcia. Terug in Pisco hebben naast het hotel kinderen van een kleuterschool een schoolfeestje, allemaal zijn ze verkleed.

We doden de tijd op een balkon met een pizza voordat we naar het busstation vertrekken. Een kist wordt voorbij gedragen naar het kerkhof, wel met de muziek erachteraan. Daarna vertrekken we met de vertraagde bus naar Nasca.

In Nasca is de sfeer heel anders dan in Pisco. In Pisco moet je constant uitkijken voor berovingen en mag je niet afwijken van de straten rondom het plein en loop je een beetje paranoia rond maar hier lijkt het vrijheid blijheid. Veel cafés, restaurants en volop leven op straat.

DAG 7 – NASCA

Nasca ligt ingeklemd tussen de, nog niet al te hoge, bergen en het is een stralende dag. Maar wij hebben nog eerst wat zaken te regelen zoals bus tickets voor morgen, voor we een taxi pakken naar de uitkijktoren om toch wat van de fameuze Nascalijnen te kunnen zien. Mijn vrouw wil namelijk niet in een sportvliegtuigje erboven cirkelen dus rest ons slechts dit alternatief. Maar “de boom” en “de handen” zijn duidelijk te zien en voor de rest moeten we het doen met plaatjes waar heel Nasca van vergeven is.

’s Middags maken we een tripje naar het Chauchilla kerkhof waar nu graven zijn gemaakt om de her en der rondzwervende menselijke resten uit te stallen zoals het eens geweest moet zijn.

Dat levert macabere tableaus op, met hier en daar een mummie ertussen. Hierna brengt de chauffeur ons ook nog langs de niet te vermijden pottenbakker en goud- en mineralenhandel, maar het is niet vervelend. Hoe ze het aardewerk maken is zelfs zeer interessant om te zien.

DAG 8 – NASCA

Het feest van het vaderland gaat maar door. Vandaag is half Nasca uitgedost om rond het plein te marcheren. Voor de kleuters zijn de militaire pakjes hoog favoriet en de meesters en juffen doen hun best om de kleintjes zo strak mogelijk in het gelid te krijgen om voor de eretribunes langs te paraderen. Leraren en andere beroepsgroepen doen ook mee in de parade, in identieke pakjes. Na afloop is er een prijs voor de best marcherende groep. Soms lijk je in een militaire dictatuur rond te lopen. Zuid Amerika kan het niet afleren.

Om 3 uur vertrekken we met de superluxe bus van Cruz del Sur naar Arequipa. Futuristische slaapstoelen, een maaltijd, film en onderweg een bingo met als prijs een fles Pisco. Wij winnen weer eens niks. Om middernacht komen we aan en worden snel naar het door ons gereserveerde hotel gebracht. De komende dagen moeten we acclimatiseren op 2300 meter om klaar te zijn voor nog grotere hoogtes.

DAG 9 – AREQUIPA

Uit ons hotel kunnen we zo het naastgelegen Santa Catherina klooster induiken en daar vinden we een verborgen wereld waar de nonnen er vroeger lekker op los geleefd hebben. Ze hebben een compleet ommuurd dorpje gecreëerd met prachtige straatjes met daaraan de niet ongeriefelijke verblijven. De meeste met een eigen keuken naar de woon/slaapkamer. Instrumenten voor het borduren en het hostiebakken staan uitgestald en her en der hangen mooie schilderijen. Door de aarde- en diepblauwe kleuren van de muren ziet het er allemaal prachtig uit. En de straatjes komen uit op mooie intieme patio’s. De biechtstoelen zijn mooi in de muur verwerkt.

Van de ene religie naar de andere, de mensenoffers van de Inca’s. In een museum ligt “Juanita”, de verbazingwekkend goed bewaard gebleven mummie van een jong meisje dat door de Inca’s geofferd is. Alle gaven uit haar graf zijn ook te zien zoals mooie gouden beeldjes, menselijke figuurtjes of lama’s. Omdat ze 500 jaar in het ijs verborgen zat is er veel intact gebleven. De poncho’s zien er als nieuw uit. Maar het is vooral de uitdrukking op haar gezicht die bijblijft. En alles bij toeval gevonden door smeltende ijslagen als gevolg van een vulkaanuitbarsting. Arequipa is volledig omringd door vulkanen en vanaf een dakterras hebben we een mooi uitzicht op El Misti en haar collega’s.

Na een bijna chique maaltijd mengen we ons in het nachtleven van Arequipa. Een liveband speelt, dus we zoeken de dansvloer op, zodat we na het vele eten toch wat lichaamsbeweging krijgen. Als we richting ons hotel lopen horen we ergens boven een rockband en zo belanden we bij de 2e party. We raken in gesprek met vier jongens die volgens mijn vrouw uiteindelijk strippers blijken te zijn. Helaas krijgen we geen demonstratie om te kijken of het waar is. Als we ons hotel willen binnengaan staan we eerst een kwartier bij de verkeerde deur te bellen, gelukkig doet daar niemand open om half twee ’s nachts.

DAG 10 – CHIVAY

Om 9 uur vertrekken we voor een tweedaagse tour in de Colca Canyon. In het barre landschap waarin we al snel rijden zien we vicuña’s, een kleine lama-achtige en later ook de echte lama’s en alpaca’s. Via een hoge pas van 4850 meter, waar het ijs langs de weg te zien is rijden we door prachtige vergezichten, omringt door vulkanen, naar Chivay waar we gaan overnachten. Helaas wordt mijn vrouw super misselijk waardoor we het poedelen in de heetwaterbronnen maar laten zitten. Eerst in een steenkoud hotel hopen dat de ochtend zich weer snel aandient zodat we terug kunnen naar Arequipa.

DAG 11 – CHIVAY

De misselijkheid is ’s nachts weg maar klopt ’s morgens weer op de deur, maar een pilletje van een medereiziger doet wonderen. Met de bus klimmen we naar Cruz del Condor, langs grote dieptes met terrassen en dorpjes. Langs de weg overal vrouwen en meisjes in klederdracht die hun spulletjes aan de toeristen proberen te slijten.

Bij het eindpunt nestelen we ons op een muurtje boven de rotswand in afwachting van de condors. Maar in het immense Andesdecor zien we ze alleen ver weg onder ons zweven. Het is nog niet warm genoeg om ze met de thermiek hoger te laten komen. Maar als we tegen 10 uur terug moeten is het ineens wel warm genoeg en vliegen de condors ons om de oren. Zeer dichtbij zorgen ze voor grote opwinding onder de toegestroomde toeristen die op deze hoofdprijs hoopten. De camera’s klikken en de videocamera’s maken de batterijen leeg.

Tegen de middag zijn we terug in Chivay waar er net als gisteren een buffet klaar staat waar iedereen op aanvalt. Daarna is het dezelfde weg terug naar Arequipa waar we in ons comfortabele hotel bijkomen van de vermoeienissen en hoogtes ver boven de 3000 meter. Hier, op 2300 meter, is het heerlijk. Even een pauze voor we weer omhoog gaan.

DAG 12 – AREQUIPA

Bus regelen, hotel reserveren, pillen voor hoogteziekte kopen, dat zijn de eerste werkzaamheden deze morgen voor we de stad in wandelen. We gaan de markthal binnen. Grote wanden van fruit staan langs de paden en natuurlijk krijgen de kraampjes met ingewanden en schapenkoppen mijn speciale aandacht.

’s Middags lopen we naar de wijken Yanahuara en Cayma. Eilandjes van rust in de hectische stad. In beide wijken staan mooie kerken maar allebei zijn ze dicht dus we moeten het doen met de buitenkant. In Yanahuara zijn er mooie smalle straatjes met daaraan de huizen, gebouwd met de wit grijze vulkanische steen. En er is een uitkijkpunt waar El Misti in al haar gevaarlijke glorie te zien is.

’s Avonds eten we Marokkaans, tajine, in Peru. De internationalisering gaat snel hier. Alles is meer en meer ingesteld op de grote toeristenstromen. Luxe bussen, goede hotels en restaurants en overal plekken om geld te wisselen.

DAG 13 – PUNO

De super-de-luxe Cruz del Sur bus hapert een beetje vandaag. Hij raakt oververhit. Dat moet dus eerst verholpen worden op de winderige hoogvlakte boven de 3000 meter. En niet veel later moeten de chauffeurs afdalen naar een riviertje om water voor de koeling te halen.

In Peru heb je bijna nooit het idee door hoge bergen te rijden, weinig diepe ravijnen en afgronden. De weg meandert rustig over de hoogvlaktes. Vandaag passeren we een groot meer waar we zowaar flamingo’s in de verte zien.

Niet met al te veel vertraging komen we aan in Puno waar ons gereserveerde hotel een aanfluiting blijkt te zijn. I.p.v. een tweepersoonskamer staan er vier bedden opgesteld, zijn er geen gordijnen en blijkt de verwarming weggehaald als we terugkomen van het eten. We besluiten te vertrekken en wat anders te zoeken. Om de hoek is een leuk hotel maar helaas kunnen we maar 1 nacht blijven. In het vorige hotel hebben we al wel voor drie dagen tours geregeld maar de vrouw die het ons verkocht weet ons overal blindelings te vinden.

In Puno zelf kopen we Inca-mutsen en sjaals voor de kou en gaan we aan de pillen tegen de hoogteziekte.

DAG 14 – PUNO

In onze fijne kamer wordt onze rust wreed verstoord door luid gehamer en gebeitel. We zijn dus vroeg wakker om een volgend hotel te zoeken. De vrouw van het reisbureautje heeft een blok verder iets gevonden en dat blijkt goed.

De ochtend lopen we wat rond in Puno en beginnen aan de zware taak van het kaartjes schrijven voordat we ’s middags op pad gaan naar de grafzuilen van Sillustani.

Wonderbaarlijke bouwwerken waar weer menigeen zich het hoofd over kan breken hoe ze precies gebouwd zijn. In het ruige hoogland zijn het prachtige objecten. Op de terugtocht bekijken we ook nog een indianenwoning.

Een klein fort, dat ons erg doet denken aan de bouwsels in Benin en Togo. Alleen hier geen verdiepingen, maar een ommuurde verzameling hutjes en huisjes, gemaakt van grijs basalt. Ook de cavia’s hebben een huisje, maar of ze daar lang zullen wonen…? En voor de poort natuurlijk de lama als waakhond. Aardappels worden hier gegeten met een klei-dipsaus. Wij gaan toch maar naar Puno voor het diner.

DAG 15 – PUNO

Vroeg op pad, om 7 uur varen we het Titicaca op om na een half uurtje af te meren bij één van de drijvende eilandjes van de Uros indianen. Als je loopt beweegt het hele eiland. Van riet en rietwortels zijn een soort grote vlotten gebouwd waarop hun rieten hutten staan.

Ook de boten zijn natuurlijk van riet en om te eten, de malse binnenkant van rietstengels. Met zo’n rieten boot met grote drakenkop varen we, na een zingende uitgeleide te hebben gekregen, naar een ander eiland waar we de grote boot weer pakken. Vandaar is het twee uur varen naar het eiland Taquile. Een zeer inspannende klim brengt ons langs breiende mannen naar het dorp waar we midden in het fiesta de San Diego vallen. Onwaarschijnlijk kleurrijk uitgedoste mannen en vrouwen dansen een langzame hypnotiserende dans. De mannengezichten gaan schuil achter gekleurde woldraden waaruit de fluit steekt waarop ze, samen met trommelaars in het midden, de repeterende muziek maken. Heel langzaam lopen de danspatronen over in de volgende dans. Op een balkon zitten de stamhoofden goedkeurend toe te kijken terwijl midden in de dansgroep wat alcoholische middelen worden genomen ter bevordering van de roes.

Wij moeten helaas weer verder om de boot terug te halen. Een lunch en dan meer dan 500 treden een rotstrap af. En dan de lange boottocht terug.

‘s Avonds voor de 3e keer terug naar hetzelfde restaurant Don Piero, waar Dona Piera de scepter zwaait, achter haar betaalbalie.

DAG 16 – CUSCO

Ze hebben iets slims uitgevonden hier, vervoer van Puno naar Cusco in de vorm van een dagtochtje. Eerste toeristische stop; Pukara, waar we ons samen met de inzittenden van nog vier net aangekomen tourbussen door een museum wringen om de beelden uit het pre-Inca tijdperk te zien. Te zien is onder andere de beul. Een volledig bewerkte steen. We zien hem met het hoofd van iemand in de hand en de dolk op de heup.

Dan weer over een hoge pas van 4300 meter waar we omringd zijn door besneeuwde toppen om vervolgens met het hele toeristenlegioen in hetzelfde restaurant te geen lunchen. Het idee van het dagtochtje is goed maar enige spreiding zou niet verkeerd zijn.

Bij de Inca-ruïnes van Raqchi is er iets meer lucht door de uitgestrektheid van het complex. Hoge muren, ronde pakhuizen en woningen liggen verspreid in het landschap, alles nog verder weg omcirkeld door 3 meter hoge muren. Voor de ingang hebben de onvermijdelijke verkoopsters weer andere hoedjes, dus ook dat gaat op de foto.

De laatste stop is het kerkje in Andahuaylillas wat door zijn fresco’s moet doorgaan voor de Sixtijnse kapel van Zuid Amerika en het is niet eens erg overdreven. Prachtig beschilderde muren en plafonds en rijke altaren. Helaas is het hoofdaltaar voor restauratie aan het oog onttrokken door steigers. Die steigers zijn net zo primitief als ze ooit bij de bouw geweest moeten zijn. En dan is er natuurlijk weer de mensenmeute. Ook hier komen weer alle bussen tegelijk aan, plus de dagtrippers uit Cusco, vandaag voelen we ons echt belachelijk als toerist, we behoren meer tot een kudde die efficiënt en snel langs de bezienswaardigheden wordt gevoerd.

Om 5 uur zijn we in Cusco en worden door een toeristenvangster naar ons gereserveerde hotel gebracht. En deze keer hebben we onbewust een gouden greep gedaan. Hostal Corihuasi is in één woord geweldig. Een labyrint van gangetjes en straatjes met daaraan simpele maar mooie kamers. En dat alles met uitzicht op de bergen en het Plaza de Armas met haar grote kerken. Bij onze toeristenvangster boeken we onze tour naar Machu Picchu, want daar is ze tenslotte voor waarna we heerlijk gaan eten om de hoek want we zitten ook nog eens op de ideale locatie, vlak bij het centrum.

DAG 17 – CUSCO

Ontbijt met een prachtig uitzicht op Cusco en daarna zorgen we dat de zondag goed wordt ingevuld met kerkbezoek. We hebben een paspartout voor 4 kerken. En dat betekent het ene met goud afgeladen altaar na het andere, gelukkig soms afgewisseld door altaren van zilver. In de kathedraal een mooi geschilderd laatste avondmaal dat hier bestaat uit een gebraden cavia.

De rest van de dag lijkt wel werk, we gaan van het een naar het andere reisbureautje om info te krijgen over jungletrips en vliegtickets naar het noorden, maar aan het eind van de dag zijn we nog niet veel opgeschoten, we kunnen niet beslissen. Gelukkig kunnen we af en toe relaxen bij weer een militaire parade rond het plein of een processie waarin Maria voorafgegaan wordt door een groep die carnaval lijkt te vieren maar waarschijnlijk duivels en demonen moet voorstellen. De maskers komen echter uit de feestwinkel.

DAG 18 – CUSCO

Vandaag hebben we een tourtje naar de “heilige vallei”. Om half negen verzamelen op het Plaza de Armas en dan volgt een gratis citytour om nog meer mensen op te pikken voordat we richting Pisac gaan waar ons een heftige klim wacht naar de Inca citadel. Om de zoveel meter nemen we een uithijgpauze, maar boven wacht het wonderschone uitzicht en mooie ruines met speciale stenen en gaten in de muur voor zonnewende rituelen. De wandeling terug is niet veel eenvoudiger dus zijn we blij met een heerlijke lunch. Daarna gaan we door naar Ollantaytambo waar de ruïnes nog spectaculairder zijn. Hoge steile terrassen die naar een onafgebouwde ceremonieplek leiden met een prachtige grote muur. De Spanjaarden verstoorden ooit de voltooiing van deze plek. De berg tegenover heeft ook nog constructies waar granen gedroogd werden én een groot Inca gezicht (toeval?) in de rots.

Dan weer flink omhoog met de bus langs besneeuwde toppen om de prachtige koloniale kerk van Chin Chero, gebouwd op Inca ruines, te bekijken. De kerk is van binnen bijna net zo mooi als die van een paar dagen geleden in Andahuaylillas. Prachtig beschilderde plafonds en fresco’s op de muren. Pas om half acht zijn we terug in Cusco en daar begint het geregel weer. Ons hotel voor morgen blijkt niet geregeld door onze toeristenvangster dus dat moet eerst en over de jungletocht lukt het ons niet een beslissing te nemen, het lijkt steeds duurder te worden. We zien er voorlopig maar van af. Eerst Machu Picchu.

DAG 19 – AGUAS CALIENTES

In de “backpackerstrain” om 7 uur naar Aguas Calientes, het vertrekpunt naar Machu Picchu, maar dat is pas morgen. Eerst hebben we de hele middag voor Aguas Calientes, dat bestaat slechts bestaat uit hotels en pizzeria’s langs de spoorlijn. Alles is er zo dicht mogelijk op gebouwd. En aan enige variatie heeft men niet willen denken. Op het centrale pleintje een monsterlijke Inca in een waterpartij. Het zilveren geval is echter het meest gefotografeerde element in Aguas Calientes.

’s Avonds eten wij natuurlijk ook pizza voor we ons tegenover de zilveren Inca op een bankje nestelen want er is hier weinig meer te doen dan mensen kijken.

In het hotel vertellen we de “gids” dat we geen belangstelling hebben om ’s morgens om 5.40 klaar te staan, we ontmoeten hem boven om 9 uur, wat we vroeg genoeg vinden. En er moet nog gebeld worden met Cusco want het hotel is nog niet betaald door de travel agent, maar ook dat komt goed.

DAG 20 – AGUAS CALIENTES

Om half zeven op, rustig ontbijten en dan met de bus zigzaggend omhoog naar Machu Picchu. We hebben nog een uur voordat de gids zich meldt dus we klimmen omhoog naar het uitkijkpunt voor de klassieke Machu Picchu foto. En dat uitzicht is adembenemend.

Het krankzinnige hier is de hoogte. Echt op een bergtop een compleet stadje, met huisjes, terrassen en tempels. Om 9 uur sjokken we achter de gids aan maar de uitleg is niet super, het bestaat voornamelijk uit het laten zien van plaatjes uit een boek. In 2 uur doorkruisen we heel Machu Picchu en bewonderen haar schoonheid vanuit alle hoeken en gaten. Ver beneden zie je de trein rijden. Rond een uur of een laten we het nieuwe wereldwonder achter ons. Van de net verkozen nieuwe 7 was dit mijn laatste die nog moest. Mijn vrouw mist nog het Colloseum. En van de oude lijst wereldwonderen staan nog altijd de piramides van Egypte op het verlanglijstje.

In Aguas Calientes moeten we onvermijdelijk aan de pizza en de rest van de middag brengen we door op een bankje op het plein waar overal dragers opduiken met mooie hoedjes en mutsen. Bij mannen zien je dat weinig.

De treinen naar Cusco hebben een dikke vertraging dus zijn we pas om 10 uur terug. Om 11 uur lukt het ons nog om een galette te scoren voor we in bed vallen in ons geliefde Hostal Corihuasi.

DAG 21 – CUSCO

We willen vakantie vieren maar het wordt weer een ochtend regelwerk. We lopen van het een naar het andere kantoor van vliegmaatschappijtjes en reisbureautjes en het lijkt er even op dat we hier de komende dagen vastzitten of via een monsterbusrit naar Lima moeten tot we ineens zomaar de vlucht vinden die we eigenlijk wilden, helemaal naar het noorden naar Chiclayo, zodat we de komende laatste week langzaam af kunnen zakken naar Lima.

’s Middags bezoeken we de stadsruïnes van Qorikancha. Inka ruïnes, ooit bedekt met goud. Nu staat er de Santo Domingo kerk bovenop, met prachtige schilderijen. Kerk en ruïnes worden gecomplementeerd met modern glas en staal. In de kerk hangt een bijzonder schilderij waarop de heilige drie-eenheid is afgebeeld als drie identieke Jezussen naast elkaar, dus geen duif en oude God met witte baard. Te lezen valt dat dit soort schilderijen ooit als heiligschennis werden gezien.

’s Avonds zondigen we tegen de regels door op grote hoogte toch een fles wijn soldaat te maken bij ons “Franse” diner. En ook onze rumvoorraad is weer aangevuld. We hebben meer dan een week braaf water gedronken, nu, met de kust weer in zicht laten we de teugels vieren.

DAG 22 – CUSCO

Cuscodag. Vanmorgen nemen we een taxi de berg op naar de ruïnes van Saqsaywamán. Grote zigzag muren en een berg er tegenover met terrassen en uitgehakte zetels. En op het middenterrein een enorme condor, een gewonde of gevangen vogel, we weten het niet, maar de mannen er naast laten hem trots zien. En zo krijgen wij ook de kans er een van nog dichterbij te zien.

’s Middags doorkruisen we de hele stad. Naar boven door de wijk San Blas en dan naar beneden langs de markt en station. Ondertussen pikken we het San Catherina klooster nog mee waar de nonnen nog gewoon achter de tralies zitten terwijl de toeristen onder door het museum lopen. Achter de tralies, boven op het koor, mogen de nonnen bidden. Op straat kopen we prachtige stenen met mineralen. Wat we er mee moeten, we hebben geen idee, maar we kunnen ze niet weerstaan. In een straatje zijn allemaal winkeltjes waar goud en zilveren brokaten vaandels en kleding wordt vervaardigd. Kartonnen vormen worden omwonden met gouddraad, waarna ze op stof worden vastgezet.

’s Avonds een heerlijke maaltijd, voor het laatst boven de 3300 meter, maar ons wijnpatroon is alweer laagland, dus we zijn voorbereid.

DAG 23 – CUSCO

Wat moeten we ’s morgens nog doen voor we naar het noorden vliegen? Niets, gewoon op het plein in Cusco gaan zitten en de demonstatie “voor toerisme” en “tegen geweld” bekijken. Alle bevolkingsgroepen zijn vertegenwoordigd in volledige klederdracht en staan in groepen bij elkaar dus we kunnen onmiddellijk meer films en fotorolletjes kopen. Blij juichen we mee “voor het toerisme”. Ook de mannen zijn nu in kleurrijke kleding gestoken. Op een podium getuigd de een na de ander van de voordelen van toerisme voor de hele bevolking en daarna is er een minuut stilte, niet helemaal duidelijk waarom. Natuurlijk wordt er nog een rondje geparadeerd, want daar houden de Peruanen van en dan gaat de feestkleding weer uit en wordt het straatbeeld weer normaal, met nog steeds genoeg hoedjes.

Wij kunnen nog net een religieus museum “doen” voor we naar het vliegveld moeten. Met twee schuddende vluchten gaan we naar Chiclayo waar een flitsend roze bed op ons wacht, maar eerst scoren we nog snel een kipje met patat voor het slapen gaan.

DAG 24 – CHICLAYO

Twee dagen geleden hebben we vanuit Cusco een tourtje geregeld en waar we dachten verschillende ruines te bezoeken gaat het voornamelijk langs musea, maar wel hele mooie. In Ferreñafe al prachtige maskers uit de graven van de “Sican” maar het museum in Lambayeque slaat alles. Het op oude culturen gebaseerde ontwerp van het museum is spectaculair en zeer modern. Als een steenrode piramide staat hij in het landschap. Binnen een ongekende rijkdom uit de graven van Sipan, in 1987 ontdekte tombes van de “Moche”. Maskers, potten, kettingen, beeldjes, oor ornamenten, neusplaten en scepters, alles in goud, zilver en brons en versierd met lapis azul en andere edelstenen. En het gaat maar door, zaal na zaal. En alles prachtig uitgelicht in de donkere zalen. Exacte replica’s van de graven geven een goed beeld van de gebruiken. De heer van Sipan nam een heel regiment bedienden, familie en bewakers mee zijn graf in.

Midden op de dag bezoeken we de enige ruïnes, die van Tucame, 26 piramides van klei maar de tijd en El Niño hebben er behoorlijke aanslagen op gepleegd. Toch kun je je vanaf een hoog punt kijkend redelijk voorstellen hoe het eruit moet hebben gezien, groots. De lunch neemt lang in beslag maar na het museum van Lambayeque klagen we nergens over.

’s Avonds een lekker pizzaatje en morgen richting Trujillo.

DAG 25 – TRUJILLO

De markt in Chicalyo is dé plek voor strijkers, heksen, gebedsgenezers en wonderdokters. Magische kaarsen, helende beeldjes, krachtige kruiden, geestverruimende cactussen en koppen van condor of slang ter leniging der noden. Wij, als liefhebbers van edelkitsch, doen ook wat inkopen, doodskopkaarsen en duivelrammelaars. In principe voor de vensterbank maar in geval van nood hebben we het mooi bij de hand. Veel meer van de markt kunnen we niet zien want ’s middags gaan we met de bus naar Trujillo. Daar blijkt ons gereserveerde hotel niet zo’n paradijsje als gedacht. Constant gedril en geboor krijg je kado bij de kamer. Ons wordt verzekerd dat het alleen overdag is maar wij pakken onze spullen en gaan op zoek naar een alternatief. We vinden eerst een hotel als een immense kazerne, kilometers kale gangen zonder een levende ziel, die dus niet. Maar de 3e keus is ok. Grote kamer, 3 bedden plus voorkamer met zitje. We regelen ons laatste tripje voor morgen en ’s avonds eten we heerlijke vis met garnalensaus voor we gaan genieten van onze kabel TV.

DAG 26 – TRUJILLO

We hebben een drukke dag, twee tourtjes in de buurt van Trujillo, onderbroken door een lunchpauze. ’s Morgens bezoeken we de Huaca del Sol en zijn kleine broertje Huaca de la Luna. De eerste kun je alleen maar vanuit de verte zien, maar in de tweede zijn unieke friezen en bas-reliëfs te zien. Gezichten, slangen, vogels en krijgers uit 600 na Christus in prachtige kleuren. De tempels stammen uit de Moche cultuur en zijn een echte verrassing.

’s Middags bezoeken we het bekende complex Chan Chan, een Unesco monument en hier is het meer de uitgestrektheid die imponeert. Gebouwd in 1300 NC van klei waardoor alles langzaam weg regent. Maar delen zijn hersteld en geven een goed beeld. Door de klei is het net of je in Marokko in de woestijn loopt.

De tour eindigt in het kustplaatsje Huanchaco waar de vissers de baai in gaan op rieten boten net als hun voorgangers 2000 jaar eerder. Twee dikke bundels riet, aan elkaar gebonden en de voorkant omhoog gebogen als een boeg. Echt comfortabel is het niet en je zit regelmatig met je voeten in het koude water. En na elke vaart moet het gevaarte op de kant drogen om na een maand of drie afgeschreven te worden. Het plaatje van alle drogende bootjes is wel prachtig.

DAG 27 – LIMA

De bussen naar Lima blijken er meer dan 8 uur over te doen dus we veranderen razendsnel onze plannen en boeken een ticket voor 12.30 met onze geliefde chique Cruz del Sur (Zuiderkruis) bus. Snel terug naar het hotel om onze rugzakken te pakken en dan op weg, met bingo en films. Mijn maaltijd wordt helaas door de bus gelanceerd omdat de man voor me met een knal zijn rugleuning recht zet. Maar pas echt hectisch is de aankomst in Lima. Een enorme drukte op straat. Allemaal volle busjes die de stad proberen uit te komen en veel mensen op straat op zoek naar transport. Een enkele politieauto of ambulance probeert zich door te drukte heen te wurmen met zwaailicht, zonder veel kans op vooruitgang. Wij wijten het aan de drukke avondspits in deze miljoenenstad en hebben bij onze aankomst om 21.00 in het busstation nog steeds niets in de gaten. Pas in de taxi horen we verontrustende berichten over een mogelijke tsunami en aardbeving. Als we vragen waar dat allemaal is antwoordt de man doodleuk; hier. Er blijkt om 18.20 een verwoestende aardbeving van 7.9 op de schaal van Richter te zijn geweest waar wij 0 komma 0 van hebben gemerkt. Iedereen is in alle staten terwijl wij er wat verdwaasd bij staan. Pas nu beginnen we sommige schommelingen onderweg en een kleine lawine onderweg waardoor er wat stenen op de weg lagen te verbinden met de aardbeving. In Lima hebben de gebouwen golvende bewegingen gemaakt en heeft de straat 2 minuten lang bewogen, iedereen is in paniek de straat op gevlucht.

Ons hotel zit aan de rand van de wijk Miraflores dus we gaan maar niet te ver om wat te eten. Niet te ver is een KFC voor kip, maar iedereen blijft gefocust op de grote TV schermen met het laatste nieuws over de aardbeving. In het hotel sturen we snel een mailtje naar huis dat we ok zijn, gelukkig werkt het internet nog want veel telecommunicatie is uitgevallen. Op TV zien we dat Ica en Pisco het zwaarst getroffen zijn door de aardbeving voor de kust op bijna dertig kilometer diepte. Voorlopig al bijna 50 doden.

DAG 28 – LIMA

Het dodental loopt al snel op naar meer dan 300 en de beving blijkt zelfs 8.0 te zijn geweest. Pisco, Paracas en Ica liggen in puin en overal hoor je verhalen hoe erg het was, dat gebouwen heen en weer zwaaiden en dat iedereen naar de straat vluchtte. Wij tellen onze zegeningen; als we die bus eerder gepakt hadden…, als we niet naar het noorden gevlogen waren maar…, als de aardbeving 3 weken eerder was geweest toen wij in Pisco waren…enz. Een week geleden was er een aardbeving in Jakarta van 7.5 en waren we zeer blij dat we onze reis naar Indonesië geannuleerd hadden en naar Peru waren gegaan. Nu hier een veel zwaardere aardbeving. Het blijft een loterij.

Wij maken een zeer grote wandeling door Miraflores langs de parkjes boven op de kliffen aan zee, langs de dure winkels waar mijn vrouw eindelijk haar zilvercollectie aanvult. Een prachtig Inca masker als halssieraad. Nadeel is dat het drie keer zo duur is als we dachten dus ze zal het veel moeten dragen om de kosten er uit te krijgen. Miraflores is de Peruaanse yuppenwijk en hier zie je het meest uitgeoefende beroep van Peru zeer veel; bewaker. Ze bouwen er speciaal voor, er is geen fabriek of grote winkel zonder uitkijkpost in een torentje.

’s Avonds nog maar wat extra mailtjes gestuurd naar het bezorgde thuisfront over onze uitstekende conditie en dan hopen we dat morgen alles soepeltjes verloopt op het vliegveld.

DAG 29 – LIMA

Met een kleine aardschok rol ik het bed uit. Het journaal laat beelden zien van het geheel verwoeste Pisco waar de doden in rijen op het Plaza de Armas liggen. Geen communicatie, geen elektriciteit en water en volledig geblokkeerde toegangswegen. En de mensen bivakkeren uit angst voor de naschokken nog steeds op straat, waar de temperatuur ’s nachts verre van aangenaam is. De “kathedraal”, de rotsformatie die we drie weken geleden nog bewonderden is ingestort en de hele toeristenindustrie ligt op zijn gat. Per bus de gringotrail naar Nasca, Arequipa en Cusco doen is onmogelijk geworden.

Wij kunnen vandaag ontsnappen, eerst nog een heerlijke lunch (het contrast is groot) en dan met de taxi naar het vliegveld waar de ambulances met gewonden uit het rampgebied ons tegemoet komen. Voor ons geen rampen. Het vliegtuig staat gewoon op de landingsbaan en soepeltjes doorlopen we alle formaliteiten en vertrekken om 18.35 uit Lima. Een prachtige vakantie met een bitter eind.

Bekijk meer foto’s hier: THE STATE VISITS – WORLD HERITAGE SITES

Bekijk meer foto’s hier: THE STATE VISITS – TRIBES

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.